# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0369
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0369?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 301, page id 769497845:0369
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=369
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000369.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.81
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

alibi
nOH
rert
1I, d
Ge11.
riUIII
iit, I6
inde
1al
ipe
IIiu.
10
1di
i
sule
it
eP
 WVCat. l.
discerpendi nec separandi, sed essentix rei maois explicandx causa. Ouare
cum leparare ab aliis e lemper sicproprium definitionis, multominus erie
propri. d eccamasionem non Colum esse renuissimum sed erium levissi-
mum, non uccum ab alio quopiam leparemus, sed uemagis explicemus ejus
nacuram, quae calis est. Nam cumignishrabeathas duasproprictares, ut _ tC-
nuissimus sic _ lerissimus, cur peceat quispis, qui ambas illitribuaFd certe eco
nulla rideo causà dAristoteles, qua re ad locuiltu ponendumorere debuerit.
Adoctarum locum multa possent dici, sed hoc cuntum dieam, non esse verum
id quodait Ariscoreles, oportereproprium nocius esse eo, cujus asTignaEuE
proprium. Non enim semper allamicur proprium, nociusfaciendicauta, sed
etiam interdum ut ejus, cujus estproprium, nacuram magis explicet, ut anEC
dixi. Quare ridetur mihi Aristoreles propemodum ubiq; in hris suislocistra-
dendis assumere aliquid, quodnon estncererum nec confestuim.
Nam
eodeplane ritio laboratetiam nonus locus, in quo dicit. propriihoc essepro.
prium, ur subjectum Faciatnotius, quod non utiq; semper estrerum. Nam qui
dicic calere esse propriumionis, recte ignis proprium assignat, nec Facit taL
menisnem magisnocum: quis enim nesciebatignem esse calidum Sedrursus
denorem primispropriilocis ab Aristoreletraditis, jam Patis multa sunt di-
eta exquibusjudicium tieriporestetiam de aliis. Perpauci enim admodum
Turt, qui non aliquidant Falsi concineane, aut cerre parum sintutiles.
Nuncrenio ad sexcum librum Topicorum, ee ad problemata definirionis, uE
oltendam non masis rera in his quam in superioribus ab Aristorele fuisse er2-
dica. Primum enim ut omictam ca, qua in principio libri dicic, quae nec omnia
Tunt rera, nec ab ipso serrata. Dico primum locum, qui abtromonrmia gene-
rissumitur, esse Fallum, idqi probonon alio quam Aristocelisiplius exemplo,
aicenim generacionem non recte definiri ab eo, qui dicat, eam esse ductionem
ad substanciam, nec Panitarem ab eo, qui definiat eam esse comenturationem
calidorum e Frigidorum, eo quia d ductionis e commensurationisnomé est
homonrmum. Aceso dicourranq; harum definitionum ese recta AC NOMINEI
hoinonymiam nihil obstare quin recte assignatae sine, nam cum dicitur, ductio
ad substonciam, licet duccionis rocabulum per se Fortassis sit ambiguum, came
junccum cum substanciro sequenei, omnemamicticambiguitatem, sICUENOI
Possic amplius sumi, nilipro ductione ad substanciam: Similiterq; cum dicitur
conjunete commensuratio frigidorum e calidors collitur omnis ambisuitas
si qua est in nomine commenturationis per se lumpro, uc eriam silocushric ab
Aristorele traditus rerus esse concedatur, tamen exempla, quae ab iploofe-
rutitur, non possint esse ad probandum locum accommodata. Ouare prorsus
inurili