# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0380
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0380?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 312, page id 769497845:0380
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=380
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000380.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

372
EtBCL Cr. CiHl. Il
maxesta enchymemale . Surdc Aristorelem distinxisse exemplum
ab enthrmemace oolum materia dererum genere, le d eriam argumentario
ne Rexplicandi argmmeticatione, dicoillunon recte Fecille: Propreréa quod,
utlupra dixi, utrunque illorum aliis quibuldam argumencationibus ident-
idem explicatur, quod ridereturesse absurdissimum. Sed ut redeam unde
discesi, dico Aristotelem rehementer errasse, qui nullo in loco latis aperre
distinxerit argumentationes ab arpumentis, sed de urrisq; simul contule locu-
cus fuerit. Rhecoresrero mulco rectiusfecisse, qui ur supra dixi, argumenta
tiones ab arsumentis diligent er separane, X de urrilque diverla capica Faciune,
ut d apud Ruchorem ad Llerennium in secundo, _ apud Ciceronem inpri-
modeinrentione, a apud Traperuntium in tertio Khetoricorum, licerri-
derc. Atqueita pacetrerum esse ia quod in secundo loco dixi, enthrmema de
exemplum non veras arsumentationu Formas, ledinrenta ee argumenta vera
esle, _ proptereainter arsumentationes ab Aristorelenon recte Fuissenume-
rata. Nequelolum in hoc ab eo erratum tuit, led etiam in eo quod, qua vera
ec germanx erant arguientationum forina, hoc est, quasnos lupra diximus,
casnonrecensuit, nec numerarit inter arsumentationes. Frica dupliciter
peccarit, adnumerando scilicet, quodnon crat adnumerandum, d prxeter-
nittendo quodnon erarpracermitrendum. Ouihrus aurem conreniant, et ad
quospertincant lingula argumentationum genera, quod tertio loco antepro-
poluimus, nos e liantea quoq: hac derenon Polum nostram, sed etiam Ro-
dulphi Agricolx e Phry Cemii ejus Interpretis lententiam apcruimus, tamen
etiam hic, quilocus esthujuscerei proprius, una cum cildem adrertus aristo.
celem d omnes pleudophilolophosrepetimus e inculcamus, omnes arsu.
mentacionum formas omnium tam oratoru quam philo(ophorum aliorumqi
Scriptorum, lineulla differentia communes esse, e nullius omnino vel seri-
peoris rel auchoris proprias, sic ut non quilibet alius, quoricscunqi caruulus
veneric iplas ulurpare tanquam tuas ee proprias queat. Acquchaec eAnoltra &
Rodulpti Asricolae a Phirysemii illins Incerpreris, de aroumentationum
percinentia opinio. Ouodautem aristoreles scribit lyllogilmum de inductio-
nemphilosophorum, enchymema aucem _ exemplum oratorum argumenta-
tiones eeproprias, id estFalsssimum: cum syllosilmus ee inductio lint arou-
mentationes non minus oratorum proprix, quam philo(ophorum: _ cuctry-
mema arque exemplum, limodo arsumentacionesnon argumenta sunt, non
magis ad oratorem quam ad philolophum esse pertinentes. Dduorum urrungi
reiplaridemus esfererum: nanque d oratores in scriptis d orationibus suis
Expenumero, cum opus est, uruntur (yllogilmis de inductiovibus, sinonudis,
Di u