# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0394
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0394?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 326, page id 769497845:0394
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=394
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000394.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

TIBER IV. CAP. IV.
est genus: homoenim inprimo enunciato proprie positus est, prounoran-
cum homine, in secundo autem figurate pro omnibus hominibus, velpro ge
nerehominum, alicer enim homononposset esse genus: vel ab eo quodin ar-
sumentando transitur à roce ligniticante adrem lignificatam, ut illud Cher-
sippis quod loqueris per ostuum eranlir, currum loqueris, ergo currusperos
tuum eranlit: rel ab co, quoduna cademq; rox, e cum diphehonso lcribitur
 Tire diphthongo, ut quodlaetum est placet, letum est mors, ergomors pla-
cet: vel ab co, quod syllabae unius dictionis rel conjunetim rel disjunetim le-
si e proterri pollunt, ur apud Cracos cum dicitur erscna ercom, conjunctim,
hoc est, undecim annis, vel er sena eresr, diljunctim, id est, in decem amnis.
DuiFallacia modus dilerte ponitur ab LTermogene, eju sque interpretibus in
carite ei appibonias, d ab cildem appellatur reei srasasir suMaBCor, nec
idem apparet esse cum illo, qui ab Aristocele eraditUr, SE NOmINaEUE, Na-
Ea surero x daiees. Nam ille Aristorelicus in d Rinetione e conjunctione
noncam syllabarum unius dictionis quam plurimum dictionum videtur esse
constitutus. Aequeita pacet Ariltorelem non inulcum fuisse diligentem in
colligendis Fallaciis dictionis. Sed nec in cildemnominandis majorem adhi-
Duit diligentiam: non enim recte unum eantum modum appellarit ada
rir aupiBoniar, cum aupissonias nomen generale sit omnibus tallaciis in di-
ctione consistentibus, praeterquam Fortassis ei, quae ag 20 5Xua FuS Ne-
Zeus dicitur, ut wDg rur aeupi βontar gemssIE, ejus aurem species sine t
rur orcoropiar, Wg rur srasonir, u rur surbeoir, ag rur chaiecor, g
rur roposcoctar, Wd rir chasaom suMabur: Sic enim e LTermogenes, de
ejus Interpreces rectehisnominibuS VEUMEUE. In Fallaciis vero extra di-
etionemrursus omilitillam, qua ucebacur Chrylixpus hoc modo; Duod
nonamisistihabes, cornuanonamilicti, cornua ioiturhabes. Icemillam,
F.st quoddam capue, id aurem non habes, capur isitur non habes. Et alias
quasdam hujusmodi, quasretereparcim Plato in Fuchydemo, partim L aer-
riusinrica Chrrlippi: _ gux ad nullum ex iismodis, quosretere Rristote-
les, ridentur reduci posseniliad ionorantiam clenchi, ad quam omnes falla-
cixtam in dictione quam extra dictionemreterri possunt. Nomina autem
nonrecte impoluit Ariltoteles primum, primo harum Fallaciarum modo,
qnem rocat ag ro suuscsnnos, hoc est, ex accidenti, ut Socrates eAt alius d
Platone, Plato esthomo, ergo Socrates elt alius ab homine, e consequenter
a sc iplo: hec enim Fallacia nec estnec recte appellatur exaccidenti, (cd ex eo,
quod transitio Ec a roce indiridua, relminus communi adrocem generica,
ralmasis communem: non enim li Socraces et alius a Platone, cujus rox et
indio