# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0412
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/769497845:0412?run=74
# Title: Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV (shelfmarks Leibn. Marg. 26; ZEN Leibn. Marg. 26)
# Folio 344, page id 769497845:0412
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=769497845&page=412
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/769497845/jpgs/default/00000412.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

344
LIBER IV. CAP. VTI.
Immenti omnibusre cephilolophaturis, ad discernendos reros Philolophose
Pleudophilosophis, ec omnino ad rericarem inveltigandarecteqe philolopha-
dum. Nam qui discuntpraelertim juniores e adolescentiores, qui demaenis
virisnondum recte judicium Lacere pollune (xpenumeronon minus crodune
nominibus sauthoritatibus eorum, de quibus bonam aliquam conceperunt
opinionem, quamris Fallistima, de quos putan fuisseriros doctissimos d ma-
enosPhilolophos, quamrarionibus reris argumentis, quamlibertumis et
ralidisaliorum, de quibus nor itabone lenciunt. Duo ticutmalint cum illis
quosprobant, licetnon optimis, errare ac decipi, quam cum aliislicetdoctis,
Sed de quibusnon ita egregie sentiunt, bene senrire d verum discere, atq; ica
in errores (xpenumero inducuntur maximos. Duos quidem errores ut rica-
reposthac possin Philo (ophix candidati, de omnibusiis, quos dixi, quid sen-
tiendum lic, _c quancum auchoritatisunicuiq; in philosophandorribuendum,
quam brerissime ee rerissime porero hic explicabo: acq; à Platonetanquam à
retultiore ee nobiliore incipiam. De Platone, isitur ei leriptis ejusverum, ue
Ducamus, judicium Facientes, sentimus ec dicimus, et aliis sentiendum dicen-
dumq: luademus: neqs quemadmodu Ccorgius Praperuntius, quimalignil-
ime _ procacissimeranto riro obtrectans in comparationc Arictorelis e Pla-
coniss ulque adeo Platonem inique deprimir, e ci impudenter maledicit, uelI
omnium, e qui nunc sunt e qui unquam fuerune, hominum pessimus imperi-
tissimusqs Fuisset. Negirurlus quemadmodum M Cicero, qui prortus con-
tra acq: Praperuntius Placonem sulcipiensmodo principem modo Deum ap-
pellat Philosophorum, _ cum deniq; tantum non in calum collit. Non inqua
de Platone sic extrema lenrimus. uc hi duo quamris magni riri Fccerune: neqs
enim tam malus _ imperitus ris fuit Plato, ut Prapexuncius calumniatur, nes
querursustantus tamqs admirabilis philo lophus excicic, ut alerit Cicero: led
mediam quandam, ee ut opinamur, veriorem riam cenentesirajudicamus:
Placone summum in lireris maximumq; virum fuisse, sed in liceris magis
oratoriis e poericis quamphilolophicis. Nam cum ejus scriptaatrence lc90
ee diligenter considero. prxe lertim ea, in quibus de Republica de de Legibus
loquitur, iremubi de animorum nosrorum immortalicare verbatacit, plane
nonmihi Philo (ophum aliquem, aur reritacis inrentorem, sedmarimu quen-
dam Oratorem aur Poeram prolaicum legere rideor. Ouidenim perddeos
immortales, quidinguam magis alienum à Philosopho d vericaris indogatore
quam comuioillamulierum, liberorum bonorumqi omnium quam ltaruie
in V de Repubiica? Ouididemminus conveniens rerephilo sophanti e re-
ricarem inrettisani, quam perspitixoors, hoc est, xrantmigrarioilla,
quatm