# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/779785487:0204 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/779785487:0204?run=74 # Title: [Physica, Id Est, Scientia Rerum Corporearum, In Decem Tractatus Distributa] Physica, Id Est, Scientia Rervm Corporearvm, In Decem Tractatvs Distribvta (shelfmarks Leibn. Marg. 7:1-2; ZEN Leibn. Marg. 7:1-2) # Folio 146, page id 779785487:0204 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=779785487&page=204 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/779785487/jpgs/default/00000204.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 93 lines, status machine # Lines: 93 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. PAZSICLE TR AOT. III. prorsus insensibiles; in gustu, ol. factu, tactu, immo e vilu alignid simile habes; ipla ricillatio, guxe per incerruprum affrictum conci- liatur, clarisimam analogiam da- bic: clarissimam quoque analogiam habes, in chorda cenla, quae IUIX- ta aliam posica, rbi haec pulsarni. per aliquod rempus, illa quoque, quancumvis minime racta, Ponac; Lcio, re mulea habere, quae oppo. nas, Led quaelo ce, Lultine paruI pei, nam e ea, quae lam opponeie vis, ex alia mulca, quae ribi FOrce In MENTOM NUINQUaI reMeEUNE, paulo post Coluemus; praecerea cin- nicus ille, quem aliquando in aure Tenris, quid aliud lonac, quam vel erumpenrem ex aliqua arceriola Racum, vel aliquid aliud; quid ille bombus, quem in aure obstructa audis, nisi repercultum aera ab aF- ceria micance impullum; quid se- corrum illud cornu, cuius adicus laxior es, adinstar aperra concha, altera vero extremitas auri appoli- ta perexiono eantum Foramine peruia, quo Ccilicer Coni vismirum augeri ridetur; qui dinnumera pene alia, quae in nostra tanrum lypo- cheh explicari poltune; s enim l0- nus esset qualicas absolura, per li- neas directas diftula, vel in sc, vel in specie, quonam pacto peL TOE SyIOS, aCICANAIOS PEOPASALETUL; in ipso lumine rem clarissime vi- des; in ipla auris tabrica, cuius adicus, cor lpiris, ec gyris corruo- Tus est; an Forre concipis, quonam Pacto aliquid sine moru, per li- neam adeo rorruolam, propagari poltc: quod ad me spectat, hoc ipCum est, quod enLe CAPETC NON Pollum, ne dum verbis explicare: adde si vis cubum cylindrieum, quancumris longistimum, in quo, Toni per illum craducti ris mazime augerur, quod cerre, quomodo tat, si sonus est qualicas abloluca, explicari non porest, alioquin lim- plex rubus luminis rim etiam au seret, quod experimentis repuonaE: Deinde illa propagatio Coni, qua successiue sc, mocum localem enincie, per ax. 1. praelerrim (1 ab Occurrente corpore peopasario II- Peditur, per 2X. 2. rerento AaMTC, Lono accidic, an Forre id quilquam in lumine heri ridet; adde retia- ctionem, cuius Conus capax eset, (I qualitas ablolura ellet; eadem enim Facic pro Lono, X pro lumine ia- tio, A Tonus qualicas est; Fcho criam mulciplicata nostram hypochelim tancum admirtie: non est quod di- cam, cympanum aliquando trangi, Propter lonimaximam rim; quod Tine impullu heri non pocest; hinc obliquus eA cympani licus, re scili- cet maiorem vim ictus declince; nam qua oblique incidunt, mi- nus feriune: adde si vis mirabilem humorum mocum, sen cripudium, quod primum aliquem impullum deliderat; sed iam duo restanE, ve Faciamus, primum est, re mentem Ariltorelis explicemus, quae ita no- Aex hypocheli consenrie, re cla- rioribus, de magis expresis verbis. eradi, vel explicari non POBIE; alcerum est, ve obiectiones aliquoE toluamus, tum qua vulgo opponi Colene, quas habes apud Autho- res; cum quae a nobis exeOgITaI Cune, quaeque maius forte nego- cium Facestune; ve enim reibo di- cam, nemo elt qui clarius perspi. ciac, vel Centiac, quid maxime cui- piam Cenrencix aduerseeur, quam illius aurhor; sic enim, qui arcem conster 1