# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/779785487:0346
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/779785487:0346?run=74
# Title: [Physica, Id Est, Scientia Rerum Corporearum, In Decem Tractatus Distributa] Physica, Id Est, Scientia Rervm Corporearvm, In Decem Tractatvs Distribvta (shelfmarks Leibn. Marg. 7:1-2; ZEN Leibn. Marg. 7:1-2)
# Folio 288, page id 779785487:0346
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=779785487&page=346
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/779785487/jpgs/default/00000346.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 93 lines, status machine
# Lines: 93 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

280
PE ZSTOR YR ACF. III.
Contusum in MenEE FCMANCAE; e
rero si roces ellene perfectissima,
tancum srepicum vocum, mulica
non adhiberet; quod ideo Factumm
est, ve plures, lingularum defectus
remperent.
10. CuF vox cum fermone in-
cundior auribus accidit, quam sine
fermone; quia cum fernone du-
plicem afrectionem imprimie, ver-
borum (cilicet, _ CaIEUS; PEX-
Terrim si verbis cantus probe con-
GeUat.
IT. CUF VOK aUE COnIS desi
nens acurior (E; de voce iam di-
ctum est Supra; quia Scilicet (ubs-
dentibus pulmonibus, trachea ad-
ducitur; hinc acurius Ponat; de
alio vero Lono delimente, dixi lu-
Pra, elle meram audicus Fallacia;
nempe Conus imminutus acutior
esse indicatur.
12. Cur graviori ex Adibus
Temper accus modulandi commit-
ritur; quia rox gravior, est quali
tocius operis mulici fundamentum,
ac trmior balis: quamquam in
nostris cytharis hoc Cemper non
ob(CFHAEUE.
13. Cur in diapalon graue acu-
ei, antiphonum accipi porest, non
contra, acurum orauis: anciphona
rox idem es quod oppolica, sed
aeque Lonans; lic dux voces con-
Conancia diapason, libi innicem
OpPONUnEUE, C Xque LONAnE: nOn
hic quaerie Philolophus, cur graue
pro acuro duplo accipi possit; tam
enim acutum, pro geaui; quam
grave, pio acuro accipi porelt, in
praedicta consonantia; sed vule
Philolophus, illam chordam v. 8.
qua acurum Conac, accipi polle
adae quare in illa, qua grave Ponati
cum haec illius dupla lit; igicur in
diapalon granis chorda continet,
acuti chordam; secus vero haec,
IIlam; aHE SI rMaNIS, in TemPOre vi-
brationum rem hanc accipe; LunE
enim tempora ribrationum, ve
chordae; e vero nihil aliud in
hoc problemare Philosophus in-
tendir; cum enim dicat in veroquie,
graui Scilicer, e acuro huius con-
Tonancix, veeumque contineri; led
acucum minorem in graui maiore
esse; cerre oranis Fonus aioi est,
non in rarione acuri, in qua inor
est, non in ratione incenti, vel se-
misti; cum vel incenlior, velcemis-
SiOF, vel aeque incenlus, esse polsic;
igitur maior est ratione chorda,
vel secundum rempuIS.
14. Cur antiphonum diapalon.
ita larieat, ve rnilonum esse ridea-
tur; quia cum ratio diapason sie
nullo modo ribrationescympa-
ni perturbancur, nullulque est pEx-
ter ordinem appulsus; id est tories
pullatur cympanum, quories reue-
ra pullaretUE, Si Cola vox acuta lo-
naret, licee alcernis vibracionibus
sic duplex appullus, sed qui simul
Hac.
15. Cur genus cantilenae, quod
lex appellatum est, non per anri-
Arophos, olim agebatur, cum ca-
men careris chorcarum canricis,
ancistrophi vlus non decster; cur
duadam cantilena leges diceren-
tur, dicam infra; quid lic anciltro-
Phos suppono ab omnibus incelli-
si; est enim quoddam cum cho-
reis iunetum; cantici, vel carminis
senus; hoc poliro; leges praedi-
Cta antistrophis, vel choreis care-
banc, quod scilicee ab actoribus
Pericisinis cancrentur, qui ee vo-
ce, et veibo, Cantuque racio, de
gettu, sem pemiris ExPFIHCbAHE;
Cum