# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0060 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0060?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 14, page id 782426638:0060 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=60 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000060.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. H I C E S Pars I. dam quantitatis concipiatur, duas lineas, ur C AB, AC, certâ, ac determinatd in initio dictantia in infinitum protendi; certum cst. distantiam inter B _ C continuo augeri _ tandem ex determinat a indeterminabilem Forc. Cum isirur haec absurda sequantur, ut putant, ex co, quod quantitas intinita lup. ponitur: inde concludunt, substantiam corpoream debere esse Riri- ta, e consequenter ad Dei esentiam non pertinere. Secundum aroumentum peritur etiam a lumma Dei perfectione. Deusenim, inguiune, cum sit ens summe perfectum, pari non potest: atqui substantia corporea, quandoquidem dirilibilis est, pati porest; se quitur erso, iplam ad Dei essentiam non pertinere. Ilxec lune, quae apud (criptores inrenio arsumenta, quibus oltendere conantur, sub santiam corpoream dirina nacura indignam esse, nec ad candem posse pertinere. Veruum enim vero, li guis recte axtendat, me ad haec jam respondise comperiet; quandoquidem hxec argiumenta in eo Fan tum fundantur, quod substantiam corpoream ex partibus componi supponunt, quod jam (Prop. F2. cum Corail. Prop. T3.) absidum esse Ostendi. Deinde si quisrem recté perpendere relit, ridebit, omnia illa ab Curda (siquidem omnia ab surdà sunt, de quo jam non disputo) ex qui- bus coneludere volunt, substantiam extensam Ainitani ese, minime ex eo lequi, quod quantitas infinita supponatur: sed quod quantitatem intinitam mensurabilem, et ex partibus finitis contlari lupponune; quare ex absurdis, quae inde sequuntur, nihil aliud concludere por- sunt, quam quod quantitas infinita non sitmensurabilis, e quod ex partibus finitis conslari non possit. Atque hoc idem est, quod nOS lupra (Proposit. 12, ec.) jam demonstravimus. Ouare te- lum, quod in nos intendunt, in se iplos reverâ conjiciunt. Si iritur ipli ex suo hoc absurdo concluderetamen volune, substan- riam extensam debere esse finitanr, nihil aliud herele faciunt, quam si quis exeo, quod tinxit circulum quadrati proprictates habere, concludir, circulum non hrabere centrum, ex quo omnes ad circumterentiam ductae linexe sune aequales. Nam sub. ctantiam corpoream, quae non nisi infinita, non nili unica, ee nOM