# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0061 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0061?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 15, page id 782426638:0061 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=61 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000061.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. F. C non niliindirilibilis potest concipi, (vid. Prop. 8. 5. e 12.) eam ipsi ad concludendum, eandem enc finitam, ex partibus finitis con- Aari, e multiplicem esse, e dirilibilem, concipiunt. Sic etiam alii, postquam fingunt, lineam ex punctis componi, multa sciune inrenire argumenta, quibus oltendant, lincam non porse in infini- rum diridi. Etprotecto, nonminus ablurdum estponere; quod Tubstantia corporea ex corporibus, live partibus componatur, quam quod corpus ex superticiebus, superticies ex lineis, lineae denique ex punctis componantur. Arquehoc omnes, qui clacam rationem intallibilem esse seiunt, Fateri debent, e imprimis ii, quinesant, dari racuum. Nam si substantia corporca ita posset di- vidi, ut ejus partes rcaliter dictinetae cNent; cur erGOuna PaES nOn porsetannihilari, manentibus reliquis, ut anté, inter se connexis: ex cur omnes ita aptari debent, ne detur racuum: Sancrerum, quae realiter ab invicem distincta sunt, una linc alia cne, e in luo ctatu manere porest. Cinnigitur racuum innatur ầ non detur, (de quo alia5) sedomnes partes ita concurrere debent, ne detur vacuum; segnitur hinc etiam, caldem non posse rcaliter distingui, hoc est, substantiam corporcam, quatenus substantia est, non posse dividi. Si quistamen jam quaerat, cui nos ex natura ita propensi simus ad diridendam guantitatem: Fi relpondeo, quod quantitas duobus modis à nobis concipitur, abstracté scilicet, sire superticialiter, proutnempeiplam imaginamur, vel ut substantia, quod a solo in- cellectuti. Si itaque ad ouantitatem attendimus, prout in imasi natione est, quod saepe, ex Facilius a nobistir, reperietur finita, di visibilis, e ex partibus conctata; si autem adiplam, prout in intel- lectu ekt, atrendimus, ex eam, quatenus substantia est, conci- pimus, quod difficillime tt, tun, ut jam latis demonstrarimus, in finita, unica, ec indirilibilis reperietur. Quod omnibus, qui inter imaginationem, ex intelloctum distinguere sciverint, latis manite- lcum crit: Pracipue li ad hoc etiam artendatur, quod materia ubigue eadem est, nec partes in eadem distinouuntur, nili quatenusmate- tiam diverlimode affectam esse concipimus, un de ejus partes moda- litee tantium distinguuntur, non autem realiter. Fx. gc. aquam, qua tenus agua est, diridi concipimus, ejusque partes ab inricem (epa- raet.