# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0077
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0077?run=74
# Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30)
# Folio 31, page id 782426638:0077
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=77
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000077.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
# Lines: 55 recognised, mean confidence 0.80
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

1
es
C.
Ia
DH
ec
10
AC
10
I
10
AE;
ICH
Erd
aI
Use
I
CMs
P.
gualem jam Deotribuunt, non tantum, ut nugatoriam; sed, ut
magnum scientia obstaculum, plane rejiciant. Nec opus ett, utea,
quae in Scholio Propolitionis 17. dicta lunt, hic repetam. Attamen
in eorum gratiam adhuc octendam, quod, quamris concedatur,
voluntarem ad Dei esentiam pertinere, ex ejus perfectionenihilo-
minus sequatur, res nullo alio potuisse modo, neque ordine a Deo
creari; quod facile erit ostendere, li prius consideremus id, quod
ipsimet concedunt, videlicet ex solo Dei decreto, e voluntate
pendere, ut unaquae que res id, quod cst, sit. Nam alias DCuS
omnium rerum caulanon esset. Deinde quod omnia Dei decicta
ab xeterno ab iplo Deo lancita fuerune. Nam alias imperfectionis,
e inconstantix argueretur. Rtcum in seterno non detur quando,
ante, nec post: hrinc, ex Colâ scilicet Dei pertectione, sequitui,
Deum aliud decernere nunquam posse, nec unquam poruisse; (i-
ve Deum ante lua decretanon fuisse, nec line iplis ene posc. At
dicune, quod, quamris supponeretur, quod Deus aliam rerum
naturam Fecisset, vel quod ab xeterno aliud denatura, ejulque or-
dine decrerisser, nulla inde in Deo sequeretur imperfectio. Vc
rum si hoc dicane, concedent limul, Deum possefua mutare de
creta. Nam (i Dcus de naturâ, ejusque ordine aliud, quam de-
crerie, decrerisser, hoc es, ut aliud de natura roluisset, _ con-
cepisset, alium necessario, quam jam habet intellectum, _ aliam,
quam jam habet, voluntatem habuiset. Ft si Deo alium intelle-
etum, aliamque voluncatem tribuere licet, absque ulla ejus ct
sentixe, eiusque perfectionismutatione; quid caulx est, cur jam
nonpossit lua derebus ercaris decreta mutare; e nihilominus x-
que pertectus manere: Eius enim intellectus, et voluntas circa
rescrcatas, e carum ordinem in respectu lux epfentise, e perte-
ctionis, perinde est quomodocunque concipiatur. Deinde om-
nes, quosridi, Philosophi concedune, nullum in Deo dari in-
tellectum potentia, led tantum actu; cum autemr et ejus intel
lectus, e ejus voluntas ab ejusdem essentiâ non dictinouantur,
ut etiam omines concodune; sequitur ergo hinc etiam, quod, (I
Deus alium intellectum actuhrabuissee, e aliam roluntatem; ejus
etiam elentia alia necessario ellet; ac proinde, (ut a princixio
LOI