# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0210
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0210?run=74
# Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30)
# Folio 164, page id 782426638:0210
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=210
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000210.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
# Lines: 31 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

264
E Y e L C E S ParS IV.
ipsa imperfecta appellamus, quia nostram Mentem non aeque affi
ciunt, ac illa, quae perfecta vocamus. s non quod ipsis aliquid,
quod suum sii, deficiat, vel quod Patura peccaverit. Pihil enins
naturae alicujus rei competit, nisi id, quod ex necessitate naturae
cau sae efficientis sequitur, (5 quic quid ex necessitate naturae causae
efficientis sequitur, id necessario fit.
Donum, C5 malum quod altinet, nihil etiam positivum in re-
bus, in se scilicet consideratis, indicant, nec aliud sunt, praeter
coritandimodos; seunotiones, quas formamus ex eo, quod res ad
invicem comparamus. Pam una, eademque res potest eodemtem-
pore bona, o mala, (5 etiam indifferens esse. FX. er. Musica
bona est Melancholico, mala lurenti; surdo autemneque bona,
neque mala. Verum, quamvis se resita habeat, nobistamenhaec
vocabula retimenda sunt. Neam quia ideam hominis, tanquam na-
turae humanae exemplar, quod intueamur, formare cupimus, no-
bis exusverit, haec eadem vocabula eo, quo dixi, sensu retinere.
Per bonum itaque in segq. intellixam id, quod certo scimus me-
dium esse, ut ad exemplar humanae naturae, quod nobis proponi-
mus, maris maris que accedamus. Per malum autem id, quod
certo scimus impedire, quo minus idem exemplar referamus.
Dende hommes perfectiores, aut imperfectiores dicemus, qua-
tenus ad hec idem exemplar mazis; aut minus accedunt. Nant
apprime notandum est, cum dico, aliquem a minore ad majorem
perfectionem transire. Cs contra, me non intelligere, quod ex una
essentia, seu formâ in aliam mutatur: Fquus namque ex. or.
tam destruitur, si in hominem, quam si in insectum mutetur: sed
quod ejus arendi potentiam, quatenus haec per ipsius nacuram
incelligitur, augeri, veliminui conciximus. Denique per perse
ctionem