# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0215 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0215?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 169, page id 782426638:0215 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=215 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000215.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.86 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Eguia D E S E R V I FD FE II V N A N A. D E N O N S E R A F F0. Potentia, qua ressingulares, e consequenter homo suum esse concerrat, est ipla Dei, sive Naturx Porentia, (per Coroll. Prop. 24. p. 2.) non quatenus intinita est; sed quatenus per humanam actualem essentiam explicari potelt. (per Prop. 7. p. 3.) Pocentia itaquehominis, quatenus per ipsius actualem csentiam explicatur, pars estintinitx Dei, Peu Natura porentix, hoc cA, (per Prop. 34. p. I.) essentix. Ouoderat primum. Deinde si fieri poisit, uthomo nullaspossiepatimutationes, nili, gux per lolam iplius hominis naturam pollintincellisi, sequeretur, (per Prop. 4. 6. P. 3.) uE ton possit perire; sed ut semper necelario existeret; atque hoc sequi deberet excaula, cujus potentiafinita, aut intinita sit, nem- perel ex sola hominis potentiâ, qui scilicet potis entet, ut a sc re- moreret reliquasmutationes, qua a caulis externis oriri pollent; vel infinita Naturx porentia, a qua omnia lingularia ita dirigerentur, uchomo nultas alias posset pati mutationes, nisi quae iplius COn serrationi inserriunt. Reprimum (per Prop. praeced. cujus demon- strationniver salis est, ex ad omnes res sinculares applicari potest) est ablurdum; exso litieri potest, uthomo nullas pateretur mutatio- nes, nisi quae per lolam iplius hominis naturam possent intelligi; _ consequenter (sient jam ostendimus) ut semper necessario exi- Acret, id sequi deberer ex Dei intinita potentia: e consequenter (per Prop. 16. P. T.) exnecessitate dirinae naturae, quatenus alicu- jushominis idea affectus conlideratur, totius NTaturx ordo, qua- tenus ipla sub Fxcensionis, e Cogitationis attributis concipitur, deduci deberet; atque adeo (per Prop. 2 L. p. 2.) LegUCKCTUE, Ut homoeset infinitus, quod (per L. part. hujus Demonstrationis) est absurdum. Fieri itaquenequit, ut homorullas alias patiatue mu- rationes, nisi quarum ipse adaequata sir caula. 2. F. D. C O R OE L A R I V MI. Hinc sequitur, hominemnecesario passionibus esse semper ob- noxium, communemque Natura ordinem sequi, Sc cidem DarerC, leseque cidem, quantum rerum natura exigit, accommodtarc. atet C Der 2B, Ont exte 3I a L. O