# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0224
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0224?run=74
# Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30)
# Folio 178, page id 782426638:0224
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=224
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000224.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

278
E LTII H Z C FV S ParS IV.
MAtUE. Ouare Cupiditas, giae ex Lixetitii oritur, iplo Lxcitia d
Fectu (per Defin. Laetitiae, quam vide in Sthol. Prop. TL. P. 3.) juv.
tUC; Vel augetur; quae autem contra ex Tristitiâ oritur, ipso T.
Stitiae aflectu (per idem Schol.) inuieur vel coercetur; atque
adcovis Cupiditaris, quae ex Laetitiâ oritur, porentia humana, si.
mul e potentiâ caulx exterux; quae autem ex Triltitia, soli
humana potentia desiniri debet, ac proinde hâc illa fortior et
6)
. F. D.
S C HI O F E V . N.
Flis paucishumana imporentia, e inconstantixe caulas, et cu
homines rationis praecepta non serrent, explicui. Supereltiam,
ucostendam, quididlit, quod rario nobis pexescribit, e guinam
affectis cum rationis hrumanae rerulis conreniant; quinam contra
iildem contrarii lint. Sed ante quam haec prolixo noltro Geomerri
coordine demonctrare incipiam, lubet ipla rationis dictamina hie
priusbreriter ostendere, ut ca, quae sentio, Faciliiis ab unoquo
que percipiantur. Cum ratio nihil contranaturam postulet, po
Culat ergo ipla, ut unusquisque seipsumamet, luum utile, quod
rererautile est, quaerat, X id omne, quod hominem ad majorem
perfectionemrererâ ducit, appetat, et abloluté, ut unusquilque
Cuumesse, quantum in se cs, conserrare conctur. Ouod quidem
tamnecessario verum est, quam, quod tOtm LIE(UA PaEtC majis.
(Vide Prop. 4. P. 3.) Deinde quandoquidem virtus (per Defin. 8.
hujus) nihril aliudest, quam ex legibus propriae natura agere, e
nemo luum esse (per Prop. 7. p. 3.) Conlerrare conctur, nili expro.
prixe lux naturae legibus; hinc sequitur primo, vietutis fundamen
tum esse iplum conatum propriuu esse conscerandi, et Felicitatem
inco conlictere, quod homo luum esse conserrare potelt. Secundo
seguitur, rietutem propter se ese appetendam, nec quicquam,
quodipsa pexectabilius, aut quod utiliusnobissit, dari, cujus caula
deberet appeti. Tertio denique lequitur, cos, qui se interticiun,
animo esse imporentes, cosque a caulis externis, lux naturX repU
onantibus, Prorlus vinci. Porro ex Poctulato +. Partis 2. lequitu,
noselticerenumquam posse, utnihil extra nos indigcamus ad no
Acum esle conterrandum, ec ut ita riramus, ut nullum commer
Cium