# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0226 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0226?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 180, page id 782426638:0226 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=226 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000226.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 180 E F H Y C F S: ParS. IV. bonum, e contraidarerlatur, quod malum ese indicat. Sedhie appetitus nihil aliud est, quam ipla hominis essentia, scuntura (per Defin. App. quam vide in Schol. Prop. 9. P. 3. C I. Aff. D esii.) Cro unusquisque ex Tolis lux natura lesibus idnecessario appetit, vel aVettatUF, _C. Q. F. D R. O, F, 5 Y Y I 0 X X Duomaris unusquisque suum utile quaerere, hoc est, suumesse conservare conatur, (5 potest, eo maris virtute praeditus est; contra quatenus unus quisque suumutile, hoc est, suum esse con- servare neglieit, catenus est impotens.. FLVIE D E H O N S P R A F FI0. Viecus est iplahumana porentia, gux Cola hominis essentia desi- nitur, (per Defin. 3. hujus) Hoc CA, (per Prop. 7. p. 3.) quae lolo conatu, quo hromo in suo ese persererare conatur, detinitur. Ouo ergounusquisque masis lium eNc conterrare conatuE, de potest, eo magis vieture praeditus est, es consequenter, (per Prop. 4. 15 6. P. 3.) quatenus aliquis suum esse conserrare neglisit, catenus est impo TC1S. Q. F. P. S C H O F + V ut 1.. Nemo igini, nista causis externis, _t sux naculae Concrariisvi. ctus, Cuum utile apperere, sire luum cNe conserrare negligit. Ne mo, inquam, ex necesitate lux naturxe; sed a caulis exteenis coi ctus alimenta averlatur, vel se iplum interticie, guod multis modis fieri porest; nempe interticit aliquis se iplum coactus ab alio, qui ejus dexteram. qua ensem calu prehenderat, concorquet, ec cosit verlus coriplum gladium dirigere; vel quod ex mandato Prramis 1FSCHCCAZ COGAtUE venas aperire suaS, hoc est, majusiatummi noceritare cupiat; vel denique ex co, quod caulce latentes externe ejus imaginarionem ita disponunt, et C orpus ita asticiune, urid aliam natura priori concrariam induat, et cujus idea in Mente dasi nequIF. (per. PrOP. 10. P. 3.) AE quod hOMO ex necCNITaTC LUX N. TUILR COMCTUIE NOM CxillerC, ret i aliam FOrma MuCarI, Tam el I1IPOL.