# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0232
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0232?run=74
# Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30)
# Folio 186, page id 782426638:0232
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=232
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000232.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

286
E E H Y C E S
Pars IV.
indifferens. Sihoc ponatur, nempe, quod nequebona lic, neque
mala; nihil erso (per Axiom. 3. hujus) ex iplius natura lequetur.
quodnotra natura conserrationi inscerie, hoc est, (per Fypothesin)
quod ipsius rei naturae conseerationi inserrit; sed hoc cst absur.
dum; (per Prop. 6. p. 3.) erit ergo, quatenus cum noltra natur
conrenit, necellario bona. 9. F. D.
C OR OE L A R E V M.
Hsinc sequitur, quod, quores aliqua magis cum nostrâ naturi
conrenit, conobiseltutilior, scumagis bona, e contra quores
aliqua nobis estutilior, catenus cum nostra natura maris conpe.
nit. Nam quatenus cum nostra natura non conrenit, erit necessa.
eioa nostra natura diverla, vel cidem contraria. Si diverla, tum
(per Prop. 2.9. hujus) nequebona, nequemala esse poterit; si au
temcontraria, crit ergo etiam ei contraria, quae cum nostra na
tura convenit, hoc es, (per Prop. praeced.) Contraria bono, Leuma.
La. Nihiligitur, nili quatenus cum nostra natura conrenit, porest
crebonum, atque adco, quores aliquamagis cum nostra naturd
conrenit, coesturilior, d contra. D. F. D.
P R O P OS F TLO XXXII.
Ouatenus homines passionibus sunt obnoxii, non possunt eate.
nus dici, quod natur a conveniant.
D E M O N S Y R A T TO.
Dux natura conrenire dicuntur, Potentia conrenire intelligur
eur; (per Prop. 7. p. 3.) non autem imporentia, seu negatione, e
consequenter (vide Schol. Prop. 3. P. 2.) neque etiam pastione;
quare homines, quatenus passionibus lunt obnoxii, non polsun
dici, quodnatur a conreniant. 9. F. D.
S C H O L I V M.
R es etiam per se pater; qui enim ait, album, e migrum in eos0
lummodo convenire; quod neutrum sit rubrum; is absolute af
firmat albuua, ee niorum nullâ in re convenire. Sic etiam si quis
sit, lapidem. ex hominem in hoc tantum conrenire, quod uter
Gue