# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0238 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0238?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 192, page id 782426638:0238 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=238 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000238.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 292 Fi T H I C E S Pars IV. Sividerit, aliosidem amare; (per Prop. 3F. P. 3.) atque adeo (per Coroll. ejusdem Prop.) conabitur, ut reliqui idem ament; ee quis hocbonum (per Prop. praec.) Omnibus commune est, eoque omnes Saudere pollunt; sconabitur ergo, (per eandem rationem) uE Omnes Codemgaudeant, ac (per Prop. 37. p. 3.) Comagis, quo hocbono MASiS SPUCEUI. D. F. D. S C H O E Y V M I. Oui ex Colo affectu conatur, ut reliqui ament, quod iple amat, d ut reliqui ex iplius ingenio rirane, soloimpetuagit, e ided odio. sus est, praecipueiis, quibus alia placene, quique propterca etiam Cudent, E codem impetu conantur, ut reliqui contra exiplorum ingenio virant. Deinde quoniam Cummum, quod homines er aftectu appetunt, bonum laepe tale est, ut unus tantum ejus possir ese compos, hinc AE, ut qui amant, mente sibinon constent, d dum laudessei, quam amant, narrare gaudent, timcant credi. Au qui reliquos conatur ratione ducere, non inipetu; led humaniter; e benigne agit, e libimente maxime constat. Porro quicquid cu DiIuS, e agimus, cujus caula lumus, quatenus Dei habemus ideam. Cire quatenus Deum cornolcimus, ad Relisionem retero Cupiditatem autem bene Faciendi, quae ex Co ingeneratur, quod ex rationis ductu ririmus, Pietatem voco. Cupiditatem deinde, qua homo, qui ex ductu rationis virie, tenetur, ut reliquos libi ami. citia jungat, Hioneltatem voco, a idhonectum, quod homines. qui ex ductu rationis virunt, laudant, et id contra turpe, quod concilianda amicitix repugnat. Prxterhec, ciritatis etiam qua na lint Fundamenta oltendi. Differentia deinde intei veram viet tem, ec impotentiam facile ex siupra dictis percipitur; nempe quod vera rirtus nihil aliud lit, quam ex Colorationis ductu vivere; at que adeo impotentia in hoc lolo contictit, quod homo a rebus, qua extra ipsum lunt, duci se patiatur, et ab iis ad ea agendum determi netUI, Quae serum externarum communis constitutio; nOn autem ea, quae iplaipsiusnatura, in se Pola considerata, pottulat. Atque hraec illa sune, quae in Scholio Propolitionis 18. hujus Partis demon strare promisi, ex quibus apparet legem illam de non mactandis brutis, magis rana superstitione. e muliebrimisericordia, quan Cand