# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0251 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0251?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 205, page id 782426638:0251 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=251 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000251.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.79 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. l etat 1 il e aI 3 dun Ia Slat pieta DeA est OdH p25 iplo ren DE S ER V E E V E E IIV N A N A. (per Prop. 40. 8 43. P. 2.) Ergo acquielcentia in se iplo exratione Oritur. Deinde nihil homo, dum se ipsum contenplatur, clare, e distincte, sire adaequate percipit, nili ea, quae ex iplius agendi po. tentia sequuntur, (per Defn. 2. P. 3.) hoC est, (per Prop. 3. p. 3.) dux ex iplius intelligendi potentiâ sequuntur; adeoque ex lolâ hac contemplatione lumma, quae dari potest, acquiescentia oritur. Q. F. D. S C H O E E V H. Es rerer a Acquiescentia in se ipsosummum, quod sperare por TLUS. NTam (Ut PrOP. 25. Bujus ostendimus) nemo luum esse li- cujus finis causa conleerare conatur, e quia haec Acquielcentia masis magisque Foretur, e corroboratur laudibus, (pen Coroll. Prop. 55. P. 3.) e Contra (per Coroll. Prop. 55. p. 3.) vituperio ma- is magilque turbatur; ideo gloria maxime ducimur, et vitam cum probro vixterre pollumus. P R O eIO S F Y F, 0, L III. Flumilitas virtus non est, sive ex ratione non oritur. D E. M O N S Y R A, Y 1 0. Flumilitas est Trictitia, quae ex co oritur, quod homo suam im Potentiam contemplatur. (per 26. Affect. Defin.) Ouatemus autem hiomo se iplum rera ratione cognoleit, catenus luam essentiam in telligere supponitur, hoc est, (per Prop. 7. p. 3.) Cuam Potentiam. Duarelihomo, dum se ipsum contemplatur, aliquam luam im potentiam percixit, idnon ex co est, quod le intelligie; sed (ut Prop. 55. P. 3. ostendimus) ex eo, quodiplius asendi potentia coer- cetur. Duod si supponamus, hominem luam impotentiam conci- perc exeo, quod aliquid se potentius intelligit, cujus cognitione Puam agendi potentiam determinat, tum nihil aliud concipimus, quam quod homo se ipsum distinete intelligit, (per Prop. 26. Bu- jus) quod iplius agendi potentia juratur. Ouaretumilitas, scir Triltitia quae ex co oritur, quod homo tuam imporentiam contem PlaTII, non ex rera contemplatione, seu FatiONC OTiEuIE, ReC VILFIIS.; sed passi9et. Q. E. D. LC AC