# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0295 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0295?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 249, page id 782426638:0295 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=295 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000295.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine # Lines: 52 recognised, mean confidence 0.83 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. lCt Ont Cd, d( aM 10). Cd Imd uei dl AMC det DF L F B E R F A Z E TL V IME A H R. rem omnium affectuum ese constantissimum, nec, quatenus ad Corpusretertur, ponedestrui, nili cum ipsO COr∞OTC. CUjeS III- TeM Natuxa Sit, quatenus ad solam Mencem retertur, poltea vi debius. Atque his omia affectuum rerriedia, live id omne. quod Mens, in se lola conliderata, adrersiis aftectiis porest, com- prehendi; ex quibus apDaTet, Mentis in afectiis potentiam COM distere. L. In ipla aftectuu cognitione. (vide Schol. Prop. 4. hujus) TI0. Ineo, quod aRectus COgitatiONC CAUCA ExTEENE, QuaI CON Fule imaginamur, Separar. (vide Prop. 2. cum eodem Schol. es Prop. 4. hujus) IIIo. In tempore, quo affectiones, quae ad iCs, quasintellisimus, reteruntur, illas superant, quae ad tes referum tUI, Quascontuse, seu mutilate concipimus. (vide Prop. 7. Bujus) IVo. Inmulticudine caularum, a quibus affectiones, qux ad ren rum communes proprietates, vel ad Deumseleruntur, Foventur. (vide Prop. 9 ~ LI. hujns) Vo. Denique in ordine, quo MenS suos affectus ordinare, ec invicem concatenare potest. (vide Schol. Prop. 20e insuper Prop. 12, 23. 8 24. hajus) Sed ut hraec Mentis in affectis potentia melius intelliratur, venit apprime norandum, quod affectus a nobismari appellantur, quando unius hominis aF- Lectum cum aftectu alterius comparamus, e unum magis, quam alium eodem affectu constictari videmus; vel quando unius, ejus denque hominis affectus ad inricem comparamus, cundemque uno aftectumaris, quam alio affici, sire moreri comperimus. Nam (per Prop. 5. P. 4.) vis cujuscunque affectus definitur poten- tia caula externe cum nostra comparata. AF Mentis potentia (ola cornitione detinitur; inipotentia autem, seu passio a lola cognin tionispriratione, hocest, ab co, per quod idea dicuntur inada- quatae, actimatur; ex quo sequitur, Mentem illam maxime pa ti, cujusmaximam partem idea inadaequatae constituune, ita ut magisper id, quodpatitur, quaim per id, quod agit, dixnosca- tur; Kx illam contra maxime agere, cujus marimam partem idea adaequatae constituunt, ita ut, quamris hauic totinadaequatae idea, quam illi insint, masistamen per illas, quae humana virturi tri buUntur, quam per has, quae humanam impotentiam arsuunt, disnolcatur. Deindenocandum, animi segritudines, ee intortunia Potisti. Ie 1B 11 Eo