# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0320 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0320?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 274, page id 782426638:0320 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=320 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000320.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine # Lines: 38 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. TR A CF A FVS P OE F F IC1 5. IX. Peaeterea seguitur, ununquem que tamdiu alterius esse juris, quamdiu sub alterius poteltate est, ex catenus lui juris, qua tenus rim omnem repellere, damnumque sibi illatum ex sui ani- misententia rindicare, a absoluté, quatenus ex luo ingenio vi verepotest. S. X. Isalterum lub poteltate habet; quem ligatum tenet, vel cui aenia, e media sele defondendi, aut cradendi ademit, vel cuimetum injecie, vel quem sibi beneficio ita derinxie, ut ci po- tius, quam libimoremserere, ec potius ex iplius, quam ex sui animi sententia virere relit. Oui primo, vel secundo modo alte- rum in potestate habet, ejustantum COrpus, non Mentem tenCE; tertio dutem, rel quarto, tam iplius Mentem, quam Corpus lui jurisfecit; sednonnilidurantemetu, velspe; hacvero, aut illo adlCMIPEO ManCE alTeL LUI jurIS. S. XI. Judicandi Facultas catenus etiam alterius juris esse po- test, quatenus Mens potest ab altero decipi: ex quo sequitur, Mentem catenus sui juris ommino esse, quatenus recte uti potestra- tionc. Imo quia hiumana potentia non tam ex Corporis robore, quai ex Mentis Fortitudine astimanda est; hinc lequitur, illos maxime luijuris esse, qui maxime ratione pollent, quiquemaximé eadem ducuntur; atque adeco hominem catenus liberum ommino voco, quatenus ratione ducitur; guia catenus ex causis, quae per Colami ejus naturam possunt adaequate intelligi, ad agendum de- terminatur, tametli ex iis neceslario ad agendum determinetur. Namlibertas (ut Art. 7. hujus Cap. ostendimus) agendi necessita- temnontollie; sedponit. S. XII. Fides alicui data, qua aliquis solis verbis pollicitus est, sehoc, autillud facturum, quod pro suo jure omittere poterat, velcontra, tandiuratamanet, quamdiu ejus, qui fidem dedit, non mutatur voluntas. Nam qui potestatem habet solrendi fidem, is terer2 TuO juLOnOn CeSIE; Led verbatantum dedit. Si igitur iple, qui naturx sure cui iudex cst, judicarerit, seu recte, seu prave (namm errare humanum cA) ex fide datâ plus damni, quam urilitatis lequi, ex lux mentis sententia fidem solrendam ese cenlet, de na- alae sure (per Art. 9. bujus Cap.) eatdem (Olvet. 274 6. XIII. 5