# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0321 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0321?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 275, page id 782426638:0321 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=321 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000321.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine # Lines: 60 recognised, mean confidence 0.81 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. e eu egul uie Seri aul 2ge dete end side lVen Sii l. uau Cb C A P V 7 TI. 5. XTII. Si duo simul conveniant, de riresjungant, plus si mulpossunt, e consequenter plus juris in naturam limulhabene. quam uterque Tolus, e quo plures necossitudines sic junxerint luas, coomnessimul plus juris habebunt. S. XIV. Ouatenus homines ira, invidiâ, aut aliquo odii aF. fectu confictantur, catenus diverse trahuntur, e inricem con- trarii lunt, e propterca co plustimendi, quo plus postunt, ma- risque callidi, ex actuti lunt, quam reliqua animalia; et quiatro- mines ut plurimum, (ut in Art. 5. praec. Cap. diximus) his affecti- bus natura lunt obnoxii; sunt ergohomines ex natura hoctes. Nam ismihimaximushoctis, qui mihi maxime timendus, et a quomitri maxime carendum eA. S. XV. Cum autem (per Art. 9. hujus Cap.) in Catunaturali tam- diu unusquisque lui juris sic, quamdiu sibi carere potest, nC ab alio opprimatur, ec unus Tolus Frultra ab omnibus libi cavere conc. tur; hinc sequitur, quamdiu jus humanum naturale uniuscujusque porentia determinatur, e uniuscujulque est, tamdiu nullum esse; Redmagis opinione, quamre constare, quandoquidem nulla ejus obtinendi est lecuritas. Ft certum est, unumquem que tanto minus Posse, ex consequenter tanto minus juris hrabere, quanto maiorem timendi caulam habet. Elis accedit, quod homines rix absque mu- tuo auxilio ritam ustentare, et mentem colere postint; atque adeo concludimus fusnaturx, quod humani generis proprium est, vix Porleconcipi, nili ubi homines jura habent communia, qui sinut terras, quastrabitare, ex colere ponunt, sibirindicare, leseque munire, rimque omnem repellere, e ex communi omnium (en- tentia rirere Posunt. Nam (per Art. 13. hujus Cap.) quo plures in unum sic conreniunt, co omnes limul plus juris hrabent; Xs Scholasticihac de causa, quod scilicet homines in Catu naturali rix Cuijuris esse possunt, relinthominem animal lociale dicere, nihil habeo, quod ipsis contradicam. S. X VI. Obi homines jura communia habent, omnelque una velutimente ducuntur, certum est (per Art. T3. hujus Cap.) corum unumquemque tanto minus habere juris, quanto reliqui limuliplo potentiores sunt, hoc est, illum rerera jus nullum in naturam ha- M M 2 berO in de Wbil, 10 det