# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0404
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0404?run=74
# Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30)
# Folio 358, page id 782426638:0404
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=404
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000404.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

D E IN F F E E E C F V S
honorem, atque libidinem. Isis tribus adeo destrahiturmens, ut
minime pollit de alio aliquo bono cogitare. Nam quod ad libidi-
nem actinet, Ca adeo luspenditur animus, ac li in aliquo bono quie-
sceret; quo maxime impeditur, ne de alio cogitet; Sed posillius
Fruitionem lumma lequitur eristitia, quae, si non Cuspenditmentem,
tamen perturbat, ec hebetat. Ilonores, ac divitias prolequendonon
parim etiam distrahitur mens, praescerim, ubi: lx non nisi
Propter se quaeruntur, quia, tum supponuntur summum cscDO-
num; honorereromulio adhuc magismens dillrahitur: supponi
tur enim semper bonumesse per se, e tanquam finis ultimus, ad
quem omnia diriruntur. Deinde in his non datur, licut in libidi-
ne, poenitentia; sed quo plus utriulque possidetur, comagis au-
retur laetitia; e consequenter maxis ac maris incitamur ad utrum-
que augendum: Si antem spe in aliguo calU FruArCMUE, tum Cum-
ma oritue triltitia. FK denique honor magno impedimento, co
quod, ut ipsum assequamur, vita neceslario ad captum hominum
est dirigenda, fugiendo scilicet, quod rulgo furiunt, et quarendo,
quod rulso quaerunthomines.
Cum itaque riderem, trac omnia adco obstare, quo minis ope
xam noro alicui instituto darem; imo adeo esse oppolita, ut ab
utro, aut altero necessario elet abstinendum. cogcbar inquirere,
quidmihi esset utilius; nempe. ur dixi, videbar bonum certum
peoincerto amittere relle. Sed postquam aliquanculum huicrei in-
cubuecam, inveni primo, si, hisceomissis, ad norum inctitutum
accingerer, mebonum lua naturd incertum, ut clare ex dictis pol.
sumus colligere, omicturum proincerto, non quidem lua natura;
(fixum enim bonum quaerebam) sed, tantim quoad iplius conse-
cutionem: ANidud autem medicatione eo perveni, ut viderem,
quodrum, modo pollim penicus deliberare, mala certa pro bono
Certoomitterem. Videbam enim me in Cummo verlari periculo, et
Potuissent haec latius, es distinctius explicari, distinsuendo scilicet divitias, qua
quaeruntur vel propterse, vel propterhonorem, vel propter libidinem, vel
propter valerudinem, es auomentum scientiarum  artium; sed hoc ad
 obnat teset ocatol quto possuo loci non est hac adeo accurare inquirere.
me