# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0405
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0405?run=74
# Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30)
# Folio 359, page id 782426638:0405
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=405
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000405.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

1l
eda
b0
t
isst
1
PM END A FFONE TR ACTA TVS.
mecogi, remedium, quamris incertum, summis viribus quaere.
re; reluti aeser lethalimorbo laborans, qui ubi mortem certam
praeridet, ni adhibeatur remedium, illud iplum, quamvis incer-
cum, summis riribus cositur quaerere, nempeineotota ejus speS
etlita; illa autem omnia, quae rulsus segnitur, non tantum nul-
lum conterunt remedium ad nostrum esse conserrandum; sed
etiam id impediunt, de Frequenter sunt caula interituis corum, qui
eaposidene, et semper caula interitus corum, qui ab iis possi
dentur.
Permulta enim exstant exempla corum, qui persecutionem ad
necem ulque passi sunt proxter iplorum diritias, a etiam corum,
qui ut opes compararene, tor periculis sele expoluerunt, ut tandem.
rita poenam luerent lux Hulcirix. Neque eorum pauciora Cunt
exempla, qui, uthionorem assequerentur, aut detenderent, mi-
Terrime passi sunt. Innumeranda denique extant exempla corum,
qui prae nimia libidine mortem sibi accelerarerunt. Videbantur
porro ex eolxc orta esse mala, quod tora felicitas, aut infelici-
tas in hoc sololita est; videlicet, in qualitate objecti, cui adhe
remus amore. Nam propter illud; quod non amatur, nun
quam oxientur lites, nulla crittristitia, sipereat, nulla invidia, (i
ab aliopossideatur, nullustimor, nullum odium, ec, ut verbo
dicam, nulla commotiones animi; qua quidem omnia contin
sunt in amore corum, quae perire pottunt, uti lixc omnia, de
quibusmodo locuri sumus. Sedamor ergarem aeternam, e infi
nitam Cola laecicia pascit animum, iplaque omnis trictitix est ex-
peis; quod ralde est deliderandum, totisque riribus quaerendum.
Verumnon absqueratione ulus cum his verbis: modo possim serio.
deliberare. Nam quamris traec mente adeo clare perciperem, non
poteram tamen idco omnem araritiam, libidinem, acque gloriam.
deponere.
Hlocunum videbam, quod, quamdiumens circa has coritatio-
nes vertabatur, tamdiu illa averlabatur e serio de novo cogira-
batinctituto; quod magno mihi fuit solatio. Nam videbam illa
mala non esle calis conditionis, ut remediis nOllenE CCdCFC. FL
FLaec accuratius sunt demonstranda.
quan.