# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0511 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0511?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 465, page id 782426638:0511 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=511 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000511.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.81 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. UMII ollon eM 1B1 Mu dili iones lerndo ICdiI, 1 soli liul Csi D A. 8 _ E S EOHSEO N E 5. a E PES FO L A X AL 1. no Docussimo, atque so L. MI. P. II. (2. D. Amice sincularis, B. D. S. Vas abste accepi Evistolas, unam dic +2 Tanuarii datam, et 2b ainico NY. VV. mihi traditam; alteram vero 26 dic Mactii, _ ab amico, nescio quo, Leida millam. Pergrata mihi ambx fuerunt; praecipue, ubiexiis, omniatua optimé se habere, te- que mei Expememorem intellexi. Porro protua crga me humani- tate, ehonore, quo semper me dignatus es atticere, maxiias, quas debeo, 280gratias; limulque precor, ut me tibi non mi- nusaddictum credas, quod semper data occalione, quantum mea ferre poterittenuitas, oltendere conabor. Atquehoc ut incipiam adid, quod in cuis Epistolis ex me quaeris, relpondere curabo. Petis autem, ut, quae de Infinico excositata habeam, tibi com municem, quod libentistime Faciam. Ouaeltio de Infiniro omnibus semper difficillima, ino inextri- cabilis rila fuit, propterca quod non distinxerunt inter id, quod luanatura, lire ri sux detinitionis seguitur ese infinitum; e id, quodnullos fineshrabet, non quidem ri lux essentiae; sed ri sux caulx. Acetiam, quia non dictinxerunt inter id, quod infinitum dicitur, quia nullos habet fines; e id, cujus partes, quamvis ejusmaximum ex minimum hrabeamus, nullo tamen numcio ad requare, e explicare vollumus. Denique quia non dictinxerunt inter id, quod solummodo intelligere, non vero imaginari; ec inter id, quod etiam imaginari polumus. Ad haec, inquam, ( actendissene, nunquam cam insenci difficultatum curba obcuri fuil- Nnm TCMt.