# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0512 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0512?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 466, page id 782426638:0512 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=512 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000512.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine # Lines: 38 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 466 F P ES FOL K E F Cent. Clare enimtum intellexissent, quale Infinitum in nullas par Ecsdirici, seu nullas partes habere potest; qualevero contra, id queline contradictione. Porro etiam intellexistene, quale Intini- tummajus alio Intinito line ulla implicantia; quale vero non iten. Concipipotest; quod exmox dicendis clare apparebit. Verum priushrac quatuor paucis exxonam, videlicet substan tiam, Modum, Stiternitatem, e Durationem. Oux circa Sub Cantiam conliderarivelim, funt. Primo, Ouod adejus csentiam pertinet existentia, hoc est, quod ex solâ ejus essentia, ec detini- tione sequatur cam exiltere; quod nili me mea Fallit memoria, antchactibi rira roce absque ope aliarum Proxolitionum demon- sccari. Sccundum, e quod ex hoc primo sequitur, elt, quod Substantia non multiplex; Sed unica duntaxat eju (dem MATUEX exi- Stat. Tertium denique, quod omnis substantia non nili infinita. Dollit intelligi. Substantix veco Afectiones ModoS VOcO, quon rum definitio, quatenus non est ipla Substantia definitio, nullam existentiam inrolrere porest. Ouapropter, quamris exiltant, eos utnon exictentes concipere pollumus: ex quo porrolequitur, nOs, ubi ad Colamm modorum esentiam; non vero ad ordinem torius Naturae attendimus, non posse concludere ex co, quod jam exi- stant, iplospostea exltituros, aut non exstituros, vel antea exsti- tisse, aue non exstitisse. Inde clare apparet, nos existentiam SubStantiR FOEO generC a Modorum existentia direrLam COnCIPCLC. FiX quo orirur disserentia inter Licernitatem, et Durationem; per Durationem enim Modorum tantum existentiam explicare portu MuS; Substantiae rero per siternitatem, hoc cst, infinitam exi- endi, sive, inrita latinitate, enendi Fruitionem. Fix quibus omnibus clare constat, nos Modorum existentiam e Durationem, ubi, ut laepistime Ac, ad Colam corum essentiam 3 non vero ad ordinem Natura actendimus, ad libitum, ec quidem propterca nullatenus, quem corum habemus conceptum, de- Peruendo, determinare, majorem minorem que concipere, atque in partes diridere posie: Lireenitatem vero, a Substantiam, quan- doquidem non niliinfinitae concipipollunt, nihil corum pati pos- le; nili simul eorum conceprum destruamuS. Ouare il prOruS BaF