# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0530 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0530?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 484, page id 782426638:0530 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=530 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000530.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine # Lines: 38 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 4.84 E P L S FO L. A EF ParceT. C ap. 6. dicis, Nalum absolurum nullum dari, ut per se est manifestum: Nam quicquid existit, in se consideratum; sine respectu ad aliud quid, perfectionem includit; quae sese semper eo usque in quacunque re extendit, quo se extendit ipsa rei essen- ria, e propterea evidenter sequitur, peccata, quia ea nihil nist imperfectionem denotant, non posse in aliquo, quod essentiam expri- mit, consistere. Sipeccatum, malum, error, vel quocunqueid appellesnomine, nihil oliudest, quam perfectiorem catum amit- tere, aut co prirari, utique sequi ridetur, ro existere non qui- demmalum, aut imperfectionem esse; sed aliguod malum in re existente posse oriri. Iam perfectum per aque pertectam actio- nem perfectiore Ctatunon privabitur; sed quidem perid, quod ad aliquodimpertectum, quia concessis nobis riribus abutimur, in- clinamus. Hloc videris non malum: sed bonum minus appellare, quia res in se consideratae perfectionem includunt: deinde, quia re- bus, utais, non plus essentiae competit, quam divinus intellectus, ex potentia eis tribuit, es reverâ confert; es propterea non plus etiam existentiae in actionibus suis ostendere, quam essentia accepere possunt. Nam li nec plures, nec pauciores pollum edere OpcrationCs, quam quantum eMentia accepi, nulla perfectiorisstatus priratio fingi potest: li enim nihil contra Dei voluntatemtit, e litolum- modotantum tt, quantum essentix collatum est, qua riamulum, quodmelioris conditionis prirationem nuncupas, excogitati po- test: Duomodo quis per Ctatutum adeo, ec dependens opus perte- etiorem ltatum amittere potis cst: Adeo ut mihi perluadcam, Virum Clarissinum alteruerum debere Ratuere, vel aliquod esemalum, vel liminus, nullam eRepolle melioris statlis prirationem: Nam nullum essemalum, ec meliori conditione orbari contradictorium ihri videtur. Atdices, per perfectioris Ratus prirationem ad minus quidem bonum; sed non ad ablolurum malum iccidimus; led Append. ParF. I. C ap. 3.) me docuicti, non esse de verbislitisandum. Ouareu anidablolurum, nec ne dicendum lic, jam non disputo; led (o. dum, anton a meliori in peiorem Ctatum delabi apudnos jurc peioe Racus, auc Catusmalus dicatur, ex diei debeat. Acreseres, maluS ille