# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0549
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0549?run=74
# Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30)
# Folio 503, page id 782426638:0549
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=549
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000549.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
# Lines: 50 recognised, mean confidence 0.84
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

U
Dect
prectoll
paCIBI
shomi
Mimab
uinulis
em
Ma
I
101
d
AD E AS RL ES P O N S EO N F S.
quenecellariam operationem quam optimé per Dei decretum in-
telligamus, quandonon ad trunCOS, _cherbas; sed ad maxime in-
cellisibiles, _ res cecatas perfectissimas attendimus, ut exillo,
quod secundo de Cartelii mente jam ante memorarimus, clare
apparet, quod attendere debuises.
Nec reticore possum, me id lummovere mirari, quod dicis:
sDcus delictum non puniret, (hoc est, tanquam judex tali poena,
quam iplum delictum non interret: Id enim Tolum nostra cAt Ouxe-
Ai0.) quaenam catio impedit, quo minus quaeris scelera avide
perpetrem: Certe qui illudtantum (quod detenon (peco) Formi-
dinepeena omitrie, is nulla ratione ex amore opcratur, et quam
minime Vircutem amplectitur. Ouantum ad inc, caomitto, vel
omittere Ctudeo, quia exprese cum mea singulari natura purnant,
meque a Deiamore, e cognitione abereare Facerent.
Porro si ad naturam humanam paulum actendisses, e natucam
Deidecreti, proutin Appendice explicui, percepisses, tandem-
quescirisses, quomodores ener deducenda, antequam ad con-
clusionem perveniatur, non adco temere dixisses, hanc opinio-
nemnostruncis, ec. limilesreddere; nectam multas ablurdita
tes, quamimaginaris, mihi aftinxisses.
Deduabus illisrebus, quasais, priusquam ad secundam tuam
Regulam pergis, te percipere haud ralere, respondeo primo
Cartelium (ufricere ad conclusionem tuam faciendam, quodnem-
De. simodo attendis ad naturam tuam, experiris, te posse iudi-
cium tuum suspendere; liveco dicas, te in te ipsonon experiri,
nos tantum virium hodie in rationem obtinere, ut hoc semper
continuare possemus, id idem Cartelio cNet, ac nos hodionon
posse ridere, nos, quamdiu exittimus, futuros sempeF LeS CO-
Sitantes, vel naturam rei cogitantis retenturos, quod profecto
contradictionem involrit.
Ad secundum cum Cartesio dico, (I V OlAntAtCM NOATAII CxIEa
limites intellectus nostri ralde limitati extendere non porsemus,
nosmierrimos futuros, negue innostr a potestate fore vel fructum
panis comedere, rel pallum prosredi, rel tubliltere: omnia enim.
inceita, atque periculis Cunt pLCMa.
L LAII.
1