# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0552
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0552?run=74
# Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30)
# Folio 506, page id 782426638:0552
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=552
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000552.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
# Lines: 51 recognised, mean confidence 0.84
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

506
F. 2 YS FO L X E X
ciriusselponderim: ec quoniam hic illic acribus tua reterta est re-
erchensionibus, quid de ca judicarem, rix sciebam: nam in prima,
slanuarii exarata, tam liberaliter amicitiam tuam ex animo mihre
Obculeras, hâc addicâ obteltatione, meam non lolumillo tempo-
re scripram; sed ee sublequentes ralde gratas Fore; quin amicé
Aagitabas, ut libere, li quas insuper morere porlem difficultates,
Objicerem, uriinmea, 16 sanvarii data, prolixius paulo peactiti.
Adcamamicam, ee crudientem, juxta poltulatum, et prominum
cuum, exspectabam relpontionem; sed ccontra talem, quae ni-
miam non cedoletamicitiam, accepi; nempe quod nullae demon-
strationes, licet validissima apud me valent, quod mentem Cartesir
non percipio, quodres spirituales nimium cum terrenis confundo, 56.
it a ut invicem existolis diutius erudire non possemus. Ad quae amice
xelpondeo, metirmitercredere, te lupra dicta melius ine intelli-
gere. ex auetum magis esseres corporeas à spiritualibus dilcer-
here: in Metaphylica enim, quam cso inchoo, summum ad
Ecendicti geadum. et ideo, utcrudirer, Farorem tuum captabam;
nunquam vero exictimabam, me objectionibus, libere factis, ot
Fentionis caulam praebiturum. Summastibi ex animo a80 glatia6,.
quodrantum laborem in duabus existolis exarandis, praecipue in
secunda, suscepisti; ex polteriore, quam ex priore, tuam mentem
Elarius percepi, et nihilominus ei assensum praebere negueo, nisi
dissicultates, quas adhuc in ca invenio, cOlIanEUE: nec hoc offer
lioniscaulam dare porest. Nam illud ritium in intellectu nostro
arouit, si veritati line Fundamento necestario assentimur: Licee
tui reri esent conceptiis, iis astensum praebere non licet, quam
diu im me quaedam obscuritatis, vel dubicationis rationes luper-
lunt, quamris dubitationes non ex re propolita, led ex mei in-
tellectiis imperfectione orirentur. Ft quia hoc abunde tibi notum
est, xoreterrenon debes, lirurlus qualdam Formem objectiones.
cocorita Facere, quamdiurem clare  ercipere nequeo; nam HOC
in alium non Artinem, quam ad veritatem invenicudam; nOn ve.
0 ad tuam mentem praeter intentionem tuam detorquendam; a
propterea adhxc pauca amicam peto responliorem. Dicis, nihil
ad essentiam rei amplius pertinere, quam icu quoc divina volumtas
P. Tenm
MMe
HiuI
jelle
M et
e inta
remit
MaM
HDM
M et
1
s
1
si