# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0555 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0555?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 509, page id 782426638:0555 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=555 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000555.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine # Lines: 48 recognised, mean confidence 0.83 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. i 2D, 1 ju etgp1 1d PC rate dut Aeal t A D E AS R E S P ON S L ON F S. 500 respectu, ei aeque, ac opera proborum grata: nam Deus ca, ut DCUS. hoc est, sui respectu, eodem modo rule, quia ucraque ex Dei Auunt decreto. Si haec sit sola perfectionis regula, CFTOTeS nOn nILIIMBEO- prie tales dici possunt; sed rerera nulli errores, nulla dantur sce lera: _c quicquid est, illam tantummodo, e talem, quam Deus dedit, estentiam complectitur, quae semper, urcunqueca sc ha- beat, perfectionem inrolrit. Mehoc clare non posse percipere. Fateor, e tuquaerenti, an occidere Deo a que placcat, ac cleemo- Inaslarsiri : an Furrum committere, Dei respectu, ae que bonum sIt, acjuctum esse? condona. Sineres, quaenam suntrationes : li 2E- Airmes, qua apud me exictumerationes, quibusmorerce, ut hioc Opus, Quodtu rirtutem appellas, masis, quam aliud OpCraLCE : guX nam lexmagishoc, quam illud prohibet: Si iplam nomines rieturis lerem. latendum mihi certe est, me nullam apud te repecire, juxta quam rirtus moderanda, ex ex qua cognolcenda lit. Quicquid. enim est, a Dei voluntate inseparabiliter dependet, ee perconse- quens e hoc, e illud ex aquo virtuosum est. Ft, quidtibi rietus, vel lex rictutis lit, non capio; ideo etiam, quod a Neris, HOS CK AIMOTC rirtutis debere operari, non intellizo. Dicisquidem, tescelera, de vitia omittere; quia ea cum lingulari tua natura puonant, e ce ab divina coonitione, e amore seducunt; verum nullam horumr in. omnibustuis seriptis invenio vel resula, rel probationem. Ouin excula me, sicontrarium ex illis sequi dicam. Omittis ca, quae vitia appello, quia cum lingularitua natura purnant, non autem quiaricia complectuneur; omittis ca, quemadmodum cibus, a quonatura nostra abhorret, relinguitur. Ccrte qui mala omitict eoquod luanatura ab eis abhorret, parum de vixtute gloriari po- terit. Hlic jamrursum quaestiomoreri potest, an, SI dArEtUE ANIMIUS, cum cujus lingulari natura non pugnaret; sed conveniret volu- Peates, sceleraque patrare, an, inquam, ratio rirtutis sit, quae iplum ad rirtutem praestandam, malumque omittendum moveret: Scd qui fieri porest, ut quis cuxiditatem roluptatis amitteret, quum. ejus cupiditas corempore de lua lic essentia, iplam que jam modo Acceperit, neque dimittere Polt: dE LTare