# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0559 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0559?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 513, page id 782426638:0559 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=559 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000559.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine # Lines: 46 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. eil SCo Videt Dris, iltere erbi deba intet AB E A S R E S PO N S LO N E S. quam cupere, Deum caedio opcribus improborum affici, _ pro. borum delectari; in Philosophia vero, ubi clare percipimus. quod Deoillaattributa, qua hominem perfectum reddune, tam xoreponunetribui, ec adlignari, quam si ca, quae elephrantum, alinumre perticiune, homini tribueremus: Ibihaec, e hissimilia verbanullum obtinentlocum, nec ibi sinenoltrorum conceptuum Cumm à contutione cansurpare licet. Ouare Philolophice loguen- do, dicinequit, Deum a quoquam quicquam pecere, neque ci taediolum, aut gratum quid esse; haec quipre omnia humana lune attributa, quae in Deo locumnon habent. Nocaritandem voluissem, quod, quamris opera proborum, Thocest corum, qui claram Dei habentideam, ad quam cuncta co. rum opera, ut sc cositationes determinantur) ex improborum, (hoc el eorum, qui Dei ideam haud possident, Ced tantumrerum terrenarum ideas, ad quas corum opera, cogitationesque deter minaNEUE) X denique omnium corum, quae CUNE, ex Dei xternis lesibus, e Decretis necellario prottuant, continuoque à Deo dependeant, actamen non lolum gradibus; sed e essentia ab invi- cemdifferunt: licet etenim mus aeque, ac angclus, _ aeque Tri- Aitia, ac Laetitia, a Deodependeant, nequietamen mus species anseli, ec Tristitia species Laetitiae eAc. Flilce opinorme tuis Ob- jectionibus (si eas probe intelleri; Onippe interdum dubiushaerco, num conclutiones, quas inde deducis, non differant ab ipsa P1O- politione, quam demonstrare suscipis) respondisle. Verum illud clarius patebit, si ad Duaestiones proxositas ex his fundamentis relpondeam. Prima cst, an occidere Deo adco acce- peum Ct, ac cleemotrnas clargiri: altera cst, an Furari Dei respe- ctu aeque bonum sit, ac justum esse : tertia denique cst, 2n, (i dareturanimus, cum cujus lingulari natura non pugnaret; led conreniret, libidinibus obtemperare, _ Scelera perVCEEALC, aN inco, inquam, ratio Virtutis daretur, qua ipsi, ut bonum Fa- ceret, e malum omitterot, pertuaderet? Ad primam hoc dorespontum, me (Philosophice loguendo) quid his verbis, Deo acceptum esse, velis, nelcire. Si rores, an Deushruncnon odio habeat, illum vero dilizac: an Deum alius CFI COn-