# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0566 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0566?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 520, page id 782426638:0566 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=566 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000566.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 320 E P LS FO L X. F X scilicet ad iplius naturam existentia pertinet, vel cam necellario includic) rel extra rem ponendam essc. Exhispraesuppolitis sequitur, quod si in natura certus aliquis indiriduorum numerus exictat, una, pluresre caulx dari debeant, quae illum juttenec majorem, nec minorem Indiriduorum nume rum producere potuerunt. Si, exempli sratia, in rerum natura risintihomines exictant, (quos, omnis contusionis ritandae cau- Ca, limul, ac primos in natur â esse supponam) non latis est, caulam humanae natura in genere invellisare, ut rationem, cur viginti exictant, reddamus; sed etiam ratio inrestiganda est, cur nec plu. res, nec pauciores, quam riginti homines exictant: Nam (juxta tertiam lispothelin) de quorishomineratio, ec caula, cur exiltat, reddenda est. Aclxc caula (juxta secundam de tertiam hypothesin) nequitin ipliustrominis natura contineri: vera enim hominis det- nitio numerum visinti hominum non involrit. Idcoque, (iuxta m quartam hypochelin) causa existentiae horum visinti hominum, lo et consequenter uniuscujusque sigillatim, extra eos dari debet. in Proinde absolute concludendum est, ca omnia, quae concipiun. ihoc tur numero multiplicia existere, nececario ab externis causIs; nOn OI vero proprix lux naturx ri produci. Ouoniam vero (secundum vtelli tirpochelin) necessaria existentia ad Dei Naturam pertinct, ejus I. l vera detinitio necellariam quoque existentiam ut includat, necel-, illa Cum est: ex propterea ex rer a ejus detinitione necessaria ejus existen. utib tia concludenda est. Ar ex verd ejus detinitione (uc jam ante exse. Ia cunda e tertia hypothesi demonstrari) necessaria multorum Deo- M tum existentia non potest concludi. Segnitur ergounici Deilolum me modoexistentia. 9. F. D. IPaec, Amplissime Vic, mihihoc tempore optima vila fuit MC- thodus ad propolitum demonstrandum. Hloc iplum antchac aliter demonstrari, distinctionem Essentia, _ Fristentix adhibendo: quia veroadid, quodmihi indicatti, attendo, hanc tibi libentius mittere volui. Sperotibi Faciet latis, tuumque super ea judicium praectolaboi, ex interea temporis mancbo, ac. Voorbursi, 7 TanUAr. 2666. blt5FO B AC