# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0589
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0589?run=74
# Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30)
# Folio 543, page id 782426638:0589
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=589
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000589.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
# Lines: 49 recognised, mean confidence 0.85
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quera
iire
Ut eot
ilatio
idie
1, d
id
1Bc
UI
Ot
oIa
AD E AS R ES PON S FO N F S.
satuere omnia necessario a Dei natura cmanare, e Onireelum
ipsum Deum esse.
Ponit tamen summam voluptatem hominis in cultu vietutis,
quae ipla libi praemium ex thearrum amplissimorum esse dicit: e
ideo rulthominem recte rerum intelligentem debere rirturi ope-
ram dare, non propter praecepta, et legem Dei, autspem praemii,
autpoenaetum, Sed pulchritudine vietutis, et mentis gaudio,
quodhomo in ulu rirtutis percipie, illectum.
Statuit itaque, Deum per Prophetas e rerelationem homines
pramiorum (pc, e panarum metu, quae duo lemper lesibus con-
peralunt, per speciem tantum ad rirtutem hortari, quia vulza
rium hominum ingenium ita factum est, tamque male intorma-
tum, uenon, nili argurmentis a natura legum, _ a metuponx, et
spepraemii utuatis, ad virtutis exercitationem impelli possint:
athominesrem ex vero aeltimantes, intelligere hujulmodi aegu-
mentis nullam vericarem, aut vim lubese.
Neque quicquam reterre putat, quamris recte hoc axiomate
conticiatur, Vates e Doctoreslacros, atque adeo Deum ipsum,
per quorum os Deushominibus est loquutus; ulos esse argumentis
per Ce, Cieorum natura aestimatur, Fallis: palam enim et promilcue.
quandoutus renit, profitetur et inculeat, SacFaM SCTiBEUFaM NON
esse comparatam, ut veritatem, at naturasrerum, quarum in cafit
mentio, e quas in suum ulum contert ad intormandos homines
ad rietutem, doceat; negatque Vates itarerum peritosfuisse, ut
omnino a Valsi erroribus uerint immunes in confrciendis aesu-
mentis, e inrationibus excogitandis, quibus homines ad vietu-
remexcitabant, quamvisnatura rirturum ec riciorum moralium
iisfuerit exploratissima.
Etideo Ructor praeterca docet, Prophetas etiam tunc, cum cos,
ad quos mittebantur, officii lui adinonebant, aberratione judicii
nonfiireliberos, nec tamen ideo eorum lanctitatem et auronisiav
imminutam; quamris sermonem ee argumentisnon veris, sed ad
praeconceptas opiniones corum, ad quosverbataciebant, accom-
modatis utebantur, iisquehomines ad rirtutes, de quibusnultus
unquam ambisit. ex de quibus nulla est controrersia inter homi-
ACS:
543