# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0703
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0703?run=74
# Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30)
# Folio 9, page id 782426638:0703
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=703
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000703.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
# Lines: 53 recognised, mean confidence 0.79
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

l
NI
du d
11, _
te
miI
tlp
IICVIO.
eme
ett
et
et
II
EtMI
El
CR A M M. L TN OV A EDEBBA X.
doanimo rolrebam, num corum inventor eoldem introdure.
rie, nontancum adtollendam, vel deprimendam CIlabam; ec
adorationes distinguendas; sed etiam ad animi affectus expri-
mendum, quos inter loquendum vel roce, vel rultu indicare
Solemus. Nam alium Lonum edimus cum ironice, alium cum
simpliciter lognimur; alium deinde tonum, quando aliguem.
laudams, alium quando admiramur, alium quando ricupera-
mus, alium denique quando contemnimus, et sic pio ratione
cujulque aftectusrocem, ec vultum mutamus, quod quia lice-
rarum inrentores sionis indicare neolexerune, indefactum est,
utmentem nostram multo melius rira vocc, quam scriptoerpri.
mere postimus. Suspicatus isicur lum, num Ilcbraeorum ac
centuum inventor hiuic communi defectui subrenire voluerit.
sedpostea eoldem examinan donihil minus invenire potui; sed
contra coldem non tantum hos animi affectus, sed iplas oration
nes confundere. Tisdem enim tonis ucitur, quando Scripiuia
rienice, quam quando limpliciter loquitur; deinde idem ac
centus proprietatem puncti, e ctiam exicoli, et duorum pun-
ctorum habet, ita ut accentuum penuria inter tancam abuii-
dantiam laborare videatur. Ouare credo ineroductos cos fuiste,
Postquam Biblia in publica concione lingulis Sabbathis legere
contuererunt Pharilaei, ne nimium Fostinanter (ut heri solet in
aepcrepeticis derocionibus) legerentur. Pthâc de caula eorum
minurias Pharilais, ex oriosis Malorethis relinquo, ec id tan-
tum, quodulum aliquem habere ridetur, notabo.
Accentus ad diltinonendam, vel jungendam orationem,
e simul ad syllabama accollendam, vel deprimendam inservic.
Versum, sirc periodum claulam ese nullo accentu sienificatur;
solent tamen hoc duobus punctis indicare, We
unclju e
yfe 2 
ir quod qui–
dem sienum p Siluth appellatur, ec plerumque non lem-
Der, ut jam monuimus, orationem abloiutam cstcostendic. AF
unius versus, seu periodi partes accentibus distinguutur; at
quehicper parres rertus, non tantum rerba intelligo; sedetiam
nOII.