# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0704 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/782426638:0704?run=74 # Title: B. D. S. Opera Posthuma (shelfmarks Leibn. Marg. 30; ZEN Leibn. Marg. 30) # Folio 10, page id 782426638:0704 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=782426638&page=704 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/782426638/jpgs/default/00000704.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine # Lines: 46 recognised, mean confidence 0.75 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. FO C O N P E N D F. V M nominum caluis; nempe accentus, qui passim proprietatem ha Dec commatis, usurpatur etiam ad diltinguendum nominari- rum, ec verbum a suo acculatiro, ex a reliquis casibus: intelsi- ec quando acculacirus nominatirum sequitur; quod liverbo, et nominatiro interponatur, tum rerbum, acculatirus, ex nomi- natirus unam verlus tantum partem consticuunt, ut ex duo ver- ba, quae conjunctione e copulantur, ec nullum habenenomen alio praeter nominatirum casu interpositum. Si itaque vertus non nili unam habeat partem diltinouendam, eadem distingui- qu Tarehas quique intra dictionem SIC nOtatuE 3. Duod si duus Partes distinsuendashrabeat, tum pri- p ma nOtatur SSI tarshan secunda YeTO aCCeHEU, Qui VoCatUE VI athnach, quique intra dictionem (IC nOtaturII, UF LVFi3N elohim acque hic accentus omnium, qui ad partes versus dictin- ouendum inferriume, praecipuus est, uc cx modo dicendis patebit. nus versus non nili unum habet athinaeh, exceptis tantum Pauristimis, qui duoshabent. Ouod litamen verlus tres partes diltinguendas habeat, cum prima nocarur serrin tarshas lecunda y FI athnach, _ certia iterum seri e tareha. Si autem quatuor habeat, prima plerum que notatur lupra dictionem duobus pun- etis, ut pamini desche qui accentus JII P Zakhephkehaton axvell2- rifolet, secunda serruTertia sis e quarta iterum vrrio. Si POr- ro in medio rertu quinque partes distinguendae sunt, tum prima gu plerum que puncto lupra dictionem, quod JA rabiahe appel. latur, notari (olet, ut Diz, sccunda autem pep spI tertia dein- deXriB, quarta IIS, ee quinta deniques; vel etiam pri- ma ziop sp, Secunda BEFI, Tertia HIM, quarta iterUM sps Icp, ex quinta denique srB. Si denique sex fuerint, cum pri mavuum, secunda Ip s Tertiae p rum je sI, lexta denique serrio; ec ad hunc modum, quando pluresacthue partes distinguendi occurrune plures alii adlerrt (OleDe ul q pBI IIi 1