# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/786373555:0160
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/786373555:0160?run=74
# Title: [Danielis Stahlii Compendium Metaphysicae In XXIV. Tabellas] Danielis Stahlii Compendium Metaphysicæ In XXIV. Tabellas (shelfmarks Leibn. Marg. 32; ZEN Leibn. Marg. 32)
# Folio 74, page id 786373555:0160
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=786373555&page=160
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/786373555/jpgs/default/00000160.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 106 lines, status machine
# Lines: 106 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

concinsens plurimum, cum, qui male rixie, a cur) chelaurus. Si isitur proprerei, quod posi
malemori. Percium aurem, rard contincens, ue
srcelligatur, notamus ex Labarella, quod duo.
busmodis aliquid AaFraro. L. Ratione temporis
eaneum non ratione cansa. Duod scil. raro exi
Aie, polica tamen ejus caus a semper inest. UI
taro deliguiu compecieluna, conspecitramer
iphquandocunq. incer iplam de lolein diame
traliter opposits cerra collocatur, à qua incer-
Politione deliquium illud provenit. Ft qude
he rarum est, inter necessaria, non continson
cianumerandum elt. 2. aonmpori van-
sae simul, quod scil. POta causa Lalu quou
elt. Sicut rarotie, ue Fodiens rincam invenine
Thelaurum. Fthoc eA (secundum iplun d a
1105) quod diciturraro contingens. Fxempii
quoyne loco addune legulam, quae derecto ca
dens rulnerat prxecereuntem. Na polroeriam
ilIolapluregulas raro tomO NMIMCLALAL. LALCL
∞o e illud quidraro contic cus. Clla ICa, u
dixi, Zabarelta ac mulei a MII. VCLUMLMCACLC aL
omnia Armo Patistenetalo. Nam polito con-
cursu descentus tegula,  placerens ver
minis, vel brucis TemperMMMeacte Mitalio
Ouemadmodu  ponta fossione, a COMLINC
to interra, gua Fodiendo aperitur; cetautr
semper in conspectum renir( li incerdin lodia
tione remporis, nec in contingencibus nume
ratur, lequicur de latoilem pracereuncis à re
Sund heri raro, nemipe quond cempus, de non
ca causa cclipseoss cclipss raro eanrum sc ra:
contingenter. An seleur alicer, de quidemhoc
modoea de re philosophandum est, ut dica
nacurx,  in cocals, il aiser sele
detinici Cune, ut o pochoneetc cempore
eAnOntEErA InEEFICCtA IMAHI PITVALE LUMIe
Polari. Unde At, ut praedictiones Mathemati.
corudefucuris eclipsibus lint prorius celcaa
intallibiles. EToc modorero comparatus non
est concursus cerulx aecideneisi _ AMLMalI
Peatercuntis. Nonenimhie certus e determi.
Racus est, uc secundum ordine in natura det.
nitutiatnec ob ullo prasciri pocelt. Ec indeha-
Beclaesio, euod e ipsa concingens (IE, RCC PFX
dicipostir. Et Fortaso hocrule Labarella, qui
expresse loquitur de causacerta e desinita. Vide
iplum I. II. de provos. neces. Cap. 16.
mus, esse eclipim in si qua hecenatiotiunes
non quia policâ causa, rel positis causis ejus
ip la ponacur, se d quia polita causa, vel policis
caulis ejus, et ipsa renit secundum ordinem
haberenon possic. Motusenim solis e lunaica
eresione sibi opponi. Quod cum Aic. non por
Nrocehac later quxdam ambisuiras. Ae Dracio unitaeis consistir in necatione divisionis,
cipitur enim t. Bro assectione entis, prOUEO.
mncensectunum. e conlittie innegarione
diritionis. 2. Onatenus importat nerationem
multicudinis in rerum narura, eltq; idem acn-
nicum leu unum tantum. V. 5. Quandodico,
DF IS estunus, i. c. unicus. Sic Sol estu-
nus seu unicus; quia non luncmulti soles in
rETANatuTa, Sed illetantum; quem quori-
die cernimus. 3. Pro toto es perfecto in suo ce-
Ieu in indivisione.
Ouxrihie Polet, an indivisio sit privario, an
puraneratio: eas privatioanecatio anve
quae indirila lunc, elle aliquam direrttatem
simplicia lune, ue DECS. Cadlam autem lune
nere. Oux quidem acceptionon est icausita. P ira indirica, ut sint capaeia divisionis, cujusmode
ca, habemus tamen illam apud Aristocelem
A. MLet. Cap. 1.
tancum esthujusloci, nempe quando unum
accipitur, ut est adfectio Enis.
Varic aucem detimtur pastim in libellis
Mecaphylicisuas. Illa est optima detinitio,
quam habet AristocelesP. Met. 6. 6. dicens: WI.
num est ens indivisum. Male nonnulli addune:
diridi. Sicetiam homo licet dirilusnon HC, elt
ratio, vel sc habere per modum prirationis.
divisum ab alio, hocmodo: lrum est indivisum Fcribui, nih sic capax rilus. Lapisenim r. P. non
in se, e divisum a quoliber alio. Suntenim hxec su-
pertua, quia reliqua verba nemennum est.
quod est indivisum in se, CuHicienter exponune,
quidsicunum. Ouandocunque enim aliguia
concipieur ucindirisum, concipiturutunum,
e nonnecene est, ue concipiatur limul tan-
ruam diritum a quolibetalio. Formalis erxo pacesaIS.
Exhistribus acceptionibusunius, prima
no absolua Autores docent, habere se illam
permocumpriractos. Nos ascus Corum
Ouaedam enimica lunt indirila, ut ne guidem
didiarpossine. latatunepicla acus
TUNE COMPOTIEA, UE r. 3. aliquod continuum. LI:
nea oiim estunu, ae sic indirisum, porestramen
camen capax dirilions. e aemusi quoa
Lebus siriplicibus indirisio non possic ese pri
quiascil. cuicunes CTrBuTent PIIraLSB CIHC
bec esle capaxhabicuss esuo Cusuolkpri
rario. Uccaecieas est priracio quaenalli pocest
Porest dici caecus, quia non est capax rilus.
sars rerores simplices non lunt capaces divi
Lionis, cujus indirilio cAnesatio. F. indirition
verebus simplicicer eribuitur, non est priracio.
In rebus aurem compolitis concedimus, indi-
risionem esse prirationem. IIIa enim CunECa-
Sequun: