# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/786373555:0163 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/786373555:0163?run=74 # Title: [Danielis Stahlii Compendium Metaphysicae In XXIV. Tabellas] Danielis Stahlii Compendium Metaphysicæ In XXIV. Tabellas (shelfmarks Leibn. Marg. 32; ZEN Leibn. Marg. 32) # Folio 75, page id 786373555:0163 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=786373555&page=163 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/786373555/jpgs/default/00000163.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 119 lines, status machine # Lines: 119 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Segruntur jam dirisiones WNTHS. AriAo. A duo. Oualis est c s. incer hominem virum dpi- celesV. Met. c. 6. Facie duxlexunum, Unumper accidens, ee unum per se. Unum per accidens quid Sic, driltoreles non detinir, sed exponiereim per exempla e dicicunu per accidensele T. quan- de conjuneirur subjectum e accidens. 2. duo aeci deneia eidem sabjecto inhaerentia Oux adEOma SMIMOMENEINONSunE. Unum per se elt duplex, vel propriennum, vel improprié. Proicieunum per se Cune, quorum sub- ctum. Sic e duo ora dicuneur similia. AIrera eA hinilicudo reminara. Duo modo inalosia quia quacuor reguirie cerminos, diciporen p- militudo, Cedreminata. F.A enim similitudo dis plex. Nos aucein quando distingiimus analo- siaim a Cmilicudine, incellisimus limilicudi nem simplicem de proprie lic dictatii. IV. Uinum per se proprie dicicur ceiam ie- numgenere. Oc aurem genus est rel generalissi- stantia una est. EF hoc unumnon estejusdem e mum, vel subalternum, et hoc iterum vel proxi- Seeris. Scd est I. unuriconcinnrare, leu unum continuum. Ubinocandum, quod alia dicantur macis continuar alia minus. TLacis continua lune. quae lunc concinvanatura. Mlinus continua Turiei juxe sunt conrinua arre. Nacurs continuum est . 3. baculus, lapis, aurum, orsentum, brachi. A. Arce continua Cunt r. 8. menla ex pluribus cabuliscontecta. Retere Aristoreles ineer ea, quae sunt arre continua eriam fascem vel fascienlum, qui est concinuus vinculo vel ligamento. Sed hic, ut saepe in adducendis exemplis, Aristorelesnon ita accurare asic, siguidem exemplorumnon requiricur veriaS. Namnon videtur, quod Fa Sciculus sic concinuus. Virex enim in Fascenon sunc concinuae. se deantum contigux. Ouainvis aliquo modo Fasciculus possir dici continuus, np. ratione rinculi. Adessentiam faseis perti- nec quod rinculo parres sint conjunax. ITabCE ixicur se rinculum illadue Forma. Ouod quis est aliquid concinuum, rarione falcis porest reterri ad continuum. II. Unumper se proprie dicieuennum subjecto vel mareria indifferenti forma sensibili; Cire qua non contrac diversis formis sensibilibus, n. c. quando incer formas non estsensibile discri- men. Mareria 2Clt vel prima (. proxima, vel alii– mal. remora. Hlinc unum aliquid dicitur (F. iscib. jecto l. materia prima el proxima, uei plures u ricunum Cune, quia materia Auriorum proxi mum velremorum: Ita quoq; ea quae generei- pum Canchabent diversicarem. Ouxdam enim Tuntunum rantum cenere generalissime, ue qu’ae collocantur in eodem praedicamenio. Il cg anselus, homo ac cgrus. unt unum genere se ralissimo, quia in eodem collocantur praedi canenco. II. n. non sunc uni homo d sciencia, ouia homoxerritiet ad pradicamenium (ub Rantixe SCiencia 2, 2d firedicaiientum quali- tatis. Ouxdam aurem lunt unum non generese- peralissimo rantum, Sed es subalierno, uctionio planta. Fchocirerutir bitariam: Ouxdame nimunum Cunt eenere subalterno remoto; utho- iro a planca, quorum est unu genus sed rerio cum nempe corpus animatum. Ouxdam ai- tem Tune unum genere proximo, quis habeneu num genus proxinium, v. 8. album de nigruiris quorum genis proximuin est color. Pc que sie urum sunt, nempe genere proximo, illa sune inaxime unum genere. lis in aliam desinitionem. CbInota, quod quan dohicmeiop adnu quoaqua cerna, pertinel daea lla lul alu BCC Tubalterna. irg est aqua illae aquxe sune indisserentes for. unumhocmeu LIa, quu la sac a ma CenEbiti. Non enim aqua hujus aurii, e 2- eua alterius Hurii habenE dirersas. Formas Terabiles (2.) Aliqua lunennam subjecto C. maie- ria remota, au subjecto ulrimo; quo modorinu ee oleum Cuncunum, quia scil. mareriâ vini eole remora sensibilis sunt aqua e aer. AElapisd oleum ne materia quidem remoca lensbiliu- num lanci quia maceria remoca e subjecti pri nium lapidis est terra, sed olei est aqua e aer. TII. Unum per se dicuntur analogia, quando Scilicet scue se haberunim ad alxerum; ica se habet aliud ad aliud. Unde quacuor termini adomnem analosiam reqiiruineur. ior. dicerion ouons moae num; nt eorum rario quiaadu sa io acesat oblatbolelelibIsc Clt. quando EI Aa Qua ICtuE aud. d quae e ZMCet AlCD. Vocartum astemroltum sedenrem. um Dobt. V. Forro quaedam lunt unum Becie. FFsiC unum dicuntur; guorum desinicionon est divisibi- dam unum sint specie, incellisenda sic secies secialissima. Nam quae sunc unum specie subal. VI. Pandemunam per se, e quidem pro- prie dicuntur eriam quae sunc unumnumero. Le es nec tempore, nec loco;ned ratione separari possit. Aristoreles vocacea, quaenumero unuim sunt, etiam uxum omnino. Sedtixenon semperi dem ane, esse nnum numero, et esse unum omnino. Nocandum igitur, cuod quae Aristoreles omini- Faliius analoriam asimili non separnc. sed no unum esse dicie, sint quidem eriam numeroi- num. C non omnia, quae jati unum numero, hie conprchendunur. Ouia Arictoceles I. Topicicap. 7. etous modis dicir esse aliqua unum nuine- YO. T. Mlaxime proprie, auc primum unum, ut in- dumencum de reltimencum. Et hxc Tune illaide quibus aristoreles dicic, quod linc omninó i contra hunc disputat Vossus in Instirm. Ora- cum aialosis. Ostendie aurem duplicem esse Timilitudinem, unam simplicem de proprie sie di- num. 2. Dicit unumnumero, cum unum est sub- jectum, alterum ejus proprium: vei e. 8. tioirio a scientix capax sunc inunumero. 3. Cuin duo accidentia eadem sant, ut Socrares de Musieis :