# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/786373555:0164 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/786373555:0164?run=74 # Title: [Danielis Stahlii Compendium Metaphysicae In XXIV. Tabellas] Danielis Stahlii Compendium Metaphysicæ In XXIV. Tabellas (shelfmarks Leibn. Marg. 32; ZEN Leibn. Marg. 32) # Folio 76, page id 786373555:0164 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=786373555&page=164 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/786373555/jpgs/default/00000164.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 103 lines, status machine # Lines: 103 recognised, mean confidence 0.87 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Socrarem, quia ille Mulicus, ilie ledens, illcs Clmmunsema uca al quanut exaceS func ununumero, elt enim idem homo. Hlaec non comprehenduneur sub uno omnitos quodhicAriltoreles explicat, quia qua suntu- num numero, racione proprii auc accidncium Tunc quidem indirisibilia loco auc temporen led nonrarione. se d quidem proprie, nempe quorum substantia eadem est. Secruneur nunc ea, qua unum dicus- cur improprie. Nempeunum improprielunr. L mmo lupra concinuitaro. F contrarioisitur mul que unum faciunt. uc Eplures eandem comum exeruune. Cuntunum, quia unum tacinnt. 2. quae uinumpatiuntus. Sic Fcbricitanres eadem Ectri Puncunum. Sic Chriscismi, qui propcerNomi nis Chrisiprolessionem a Tyrannis atisun cur, Cuncurum, quidunum paTiUnEUT. 3. quiha bene unum. Uc si plures habcanceandem do- rum vel agrum, reluriharedes, quolntoona odhuc indirita. Sic in polreamia plures sle ina, lune u ristoreles duos dilcipulos uena LIo. phractum, E jam quis dicae, cost aa quianterque e Cul eA deuno improprie. ACqi haccenus redimus, qux lincunumper Seguitur nuncpa oomaic snt divisa. Sic duohomines sune mulei de qui dem numeroi quia numero luue divisi, vo a. spe. cie, quia habent eandem specie essentiam. FF hocest, quod Arictoreles Y. Met. c. 6. inquit: II. riversa ea, quae disisionem non habent, quarenus non habent, eatenms unum dicunrur. Pocelleroo alsquid diversa ratione esseunum ec muicum. Dicitur autem maltum coemedis, quocdi Citux unum. Fesuidem unum aliquod habui. ia continuitate Cune, quae non sunt continua, sed disereta, ue dux charex lunemulex continuica- cc. quianon suncconcinue, led discrecx. Dein- de quia supra unum aliquoderat subjecto incs ferente forma sensibili: Ita ee multa dIEUNEuE subjecto, oux nimirum differune maceria sensibi li proxima vel remora. Sic mulra lunt lapis ei vi num maceriaremoca, quiarini remocamaie riaetaer d aquarlapsrecomateria et let r2. Ouxdam Cune mulea quoqi numero, ut Pe- Erus S Pautus. Ouxdam numero es specie (unE BuIA, ut CquuS e hOmO. Quaedam nonnumero solum es Becie, (ed es eenere mulea lunt uchomo ae sciencia. Ouxedam eriam Cunc multannalo- fid inter quae non est proporrio. FFcantum de hie Tabuld. 4. quae ad unum cg al. 8. aUEB- vel PEK ACCVo. SCCMSaMICI veI perle unum vel pet al. Maccus mus in Pabuli, quot modis aliquid per se ed per accidens diratur, gux alia hrujuslocinon Tune. Ex quia de religuis alibi prolike esimus, im- priinis concra abarellam, qui omneshosmo dosputat esse modospradicandi, ideo e Lerse, licet conster ex materia e forma, quiatum catiluderes eosnune mietimus, d Polum de II- Aram tTelenam. F. CE2. quareus Xc uliimus, quat eniminpralene acteus, Guanao els e SApoluimus praecedence Tabula, quid GEn- Del, quod imporeat aliquidi quodnec ad essenriai net Lonum insua lariendine, di quot dentur ejns cene- ad interritarem. nec ad complementes talis entis in Fvalbendx aurem oucrovias eroo addidi. doaliquid dictcur perseration ninan. tule Hlancdoctrinam a. in praesencinostra la Bellaanele proposuimus, ec ur de caphilo. Sophatur non loruus dristoceles, sed ec Suarez suo genere per se es incrinsece requirn. SICIF Suarez 1. Fusser se elt, quod habet ea, qua ades. sentiam. interritatem vel complementu talisentis in suogenere per se es inerinsece requiruntur. FuS vel opet accraens e, su imporiat alquia. quod nec adessentiam, nec ad inteeritate inec ad comple mentu talisentis in suo genere perse es intrinsece requiritur. Rem exemplis declaro: FEomo estens Corpus, tanqua materias cum anima, canquane Forma percinet ad ejus eMentiam. C’onstaceria tiomocapite, thoracerventre, de c. nectamé eate nus diciporest ens per accidens, quiahaecpei tinene ad hominis incesricate de sine principa. sioribus parcibus plane no est homo,uc line ca- pice, corde, dec. Sinc parribus verominus prin- cixalibo, r. 5. sine manu. brachio, oculo autpe destranet quidéhomo, Sednon inteser horo. licer quoddrem nulla inter has sencentias sic F Idehomo quacenus est persona, Consac exnatu- na ex retarslatis clara est. Suarerii doctrina dum anc eni ens per se est, quod comprehendit ra cs hypostasi, ex quibus tic unum suppolicum. e pertinene illa duo ad complemeneum lub. cantix hominis: Dicitur aucem 2. quod habCF ea, qua in suo genere requiruntur ad essenti- praecise ba, qua ad essentiam, inteoritarem vel com. am. incereitarem rel complementum ralis en u entis in suogenere, perse cintrin- tis. Accidens enim etiem complec substaneiam seceregucntes. C oMrdens per aecideno etde ide Et bllael E. B. dbc lb ra. Ratione unitaris nune ens estrel P L.R SF IOazimus, qui(ur logruncue ruls0) Facic adno- se per accicens rolumus consderare. concrarietas aut oppostio. Aristotelis doctri- jam explicaturiderur nobisnecettaria. Securi- 16