# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/789395444:0148
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/789395444:0148?run=74
# Title: [Renati Des Cartes Principiorum Philosophiae Pars I, & II, More Geometrico demonstratae] Renati Des Cartes Principiorum Philosophiæ Pars I, & II, More Geometrico demonstratæ (shelfmark Leibn. Marg. 31)
# Folio 126, page id 789395444:0148
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=789395444&page=148
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/789395444/jpgs/default/00000148.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
# Lines: 49 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

A P P F N D ICIS
Sijam quaeratur, quid, si Dcus res aliter decrevisset, e il-
ferisset e u que jam vera fune, Falla esse fccisset, an non illa tamen pro
rumnatu. reristimis agnolceremus. Imoprotecto, (i Deus nobisnatu-
ramus etiam
hobis a-
ram, quam dedir, reliquistet: Sedetiam tum potuisset, s vo-
lum de. luisset, nobisdareealem naturam, utijam tecit, qua rerum
buisset aare
intellectum.
naturam _ leges, prout a Deo lancitae elsent, intelligeremus:
imo si ad iplius veracitatem atcendamus, dare debuisset.
Ouod idem etiam patet cx co, quod supra diximus, nimirum
guod Eota natura nacurata non lienisi unieum ens: unde se-
quitur hominem partem effenatura, qua cum ceteris colxe.
rere debet; quare ex limplicitate decreti Beietiam sequeretur,
quod si Deusres alio modo creasset, simul etiam nostram na-
curam ita constituiset, utres. proul à Deo creacae ellent, in-
telligeremus. Ondenos, quamris eandem distinctionem po-
tentix Dei, quam vulso cradunt Philolophi recinere cupia-
mus; iplamtamen aliter explicare cogimur.
Quoruplen Diridimus ita que potentiam Dei in ordinatam et absolutam.
sit Poten-
tia Dei.
Absolutam potentiam Dei esse dicimus, cum ejus omnipo-
Quidab. Tentiam ad ejus decreta non actendentes consideramus; ordi.
soluta.
quid orai- natam vero, cum relpicimus ad ejusdecreta.
naia, quid POrro datur porentia ordnaria _ extraordinaria DCi. Ordi-
nqnaria est, qua mundum certo ordineconterrac; extraordina-
ordina.
extraordi ria, cum aliquid agic praeternatura ordinem, ut CX. gr. Omnia
Bar ist.
miracula, qualia lune locutio alinae, aparicio angelorum e
similia: quamris de hac postrema non immerito valde du-
bicari poslet; cum majus rideatur eflemiraculum, Ei Dcus mun-
dum semper uno eodemque certo atque immutabili ordinc
Gubernaret, quam ( leges, quas ipse in natura optime ec Cx
mera liberraco Cancirit, (quod a nemine nisi penitus OccaecatO
inficias iri potest) proxter Culriciam hominum abrogaret.
Verum hoc decernere Theologisrelinguimus.
Deniqus quectiones alias, qua circa potentiam Deicom.
munirer adterri solent, nimirum, utrum ad praeterita extendatur
Dei potentia; an possit meliora facere ea, quae facit; non possit
Flura
2
Quod si
Densaliam
Dt