# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/796903379:0275
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/796903379:0275?run=74
# Title: [Gaeographia Curiosa, Seu de Pagis Antiquae Praesertim Germaniae Commentarius] Gæographia Curiosa, Seu de Pagis Antiquæ Præsertim Germaniæ Commentarius (shelfmarks Leibn. Marg. 48, Stück 1; ZEN Leibn. Marg. 48)
# Folio 263, page id 796903379:0275
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=796903379&page=275
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/796903379/jpgs/default/00000275.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DALEMINCIA SLAVORDM.
cansunt, equidem celtimonio caremus, ac non argumento omni,
Sorabostori Mlilnix incumbemces, ee imperio luo grares constitu-
enta. Vid. cum chronico Grolicensi Colmas Pragensis, c quo id
compertum est. Milniam a Bohemis Subiam fuisse dictam, pro
qua Spangenbereius Sorbiam lesi oportere judicarit.
(1) Ilaud capio, quod Albinus consienarie, Dirmarum Peaetulem 50.
rabos in Dalemicios, Slaros, ac Milcienos disvertiri. Perinde ac
si plures populi non essene praecto, qui xque quidem, ut hi duo,
Soraborum in cognatione partibusque numerantur. Ftti haec Capi-
entius seribat, quam id est, quod Forre cuipiam in mentem renire
Posset, Dalemincios de Milcienos unam inledisse regionem, nec di-
versas excitisse gentes. Secus efficir, ut sentiamus, chronicon Mer
Seburgense Ditmaris in quo ambas quidem nationes instar distin-
ctarum memorari, cum Milcienos ibi poni intelligimus, quo Dale-
minciis non poruit parere accessus, aut porriei iplorum tines. Sic
enim de Hlenrico Calare, à Bohemia expedicionem moliente, ex-
volitum est ibi: Ipse rero cum Bojemorum Duce noro Milzienos,
qui cum sibi fuere proximi, terminos per inectabilem itineris difficul-
tarem adiens, Budissinam urbem possedit. Lib. VI. D. 132. Oua
cum sego incredibili rolupeare afficior; quoniam cum his, quae Cc-
Feberrimi Scriptores commentantur, consentire animadrerto. Fra-
dic Toannes Dubrarius, Fpiscopus Olomuzentis, antiguitus serbios
elle nominatos, quorum pars tuere Milciani, nocatione Cris à ce-
ceris dictinetis, et pago Nileni de Budelin, unde postea Marchia Bu-
diltinensis dicta est, comprehensi. Adeoque non potuit esse im-
memor Diplomacum, ab Imperatoribus saxonicis et Salicis dato-
rum, in quebus signantur Misciani, haud sane alii, quam qui ho-
die Lulariant superiorem colunt. Lib. II. Hilt. Bojem. P. 14.
quemadmodum apud C. S. SchurtzAeischium eAt, in elegantissima
ac perquam erudica dissercatione, qua de Lulatia inscribitur. Pro-
inde jam abscerreor, ne Reineccio me dedam, in quantum Sorabos
Staros Milcienos modo a prilcis, modo Dalemincios fuisse dictos
Purat. Sicur ex his Centibus cum Dalemincios Henrici Aucupis aro,
Milcienos aurem Fienrici II. temporibus Aoruisse scribie, sidem
haud meretur. Aliud namque Dirmarus indicat, quoties Henrici
Regis e Imperatorum sequentium aetati Milcienos astionat cum-
que aliis W enderum innectit. Vid. Proaem. in Dirmar.
k) Falso creditur, Dalemincios _ Miscienos Soraborum Gentem
extausisse, siquidem Nisani pari jure istuc spectane, et Glomarios
Wendos
26