# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/797435492:0212 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/797435492:0212?run=74 # Title: [Lectiones XVIII, Cantabrigiae in Scholis publicis habitae] Lectiones XVIII, Cantabrigiæ in Scholis publicis habitæ (shelfmarks Leibn. Marg. 0; ZEN Leibn. Marg. 0) # Folio 4, page id 797435492:0212 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=797435492&page=212 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/797435492/jpgs/default/00000212.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. e P C L Ncc. per se quonquam tempus sentire fatendum est Semorum ab rerum motu placidaque quicte; Tand male dixit Lucrerius. _ Philosophus ipse; CJar id adrot unser aCuxcocer rui Saror nadcoEr BECaorS _ conu nur regorira Acor. Recte quidem hoc; non videturnobis, non apparet à Pomno exciraris quantum remporis incercessic; at non hiinc recte colligitur, F_vexor onia Sdiv ard vriscus vi ucraBoans o reort. Non persen- tilcimus, ergo non est; illatio fallax, ec Fallax Pomnus, qui fecit ut nos duo semoca temporis instancia connecteremus. interim vexissi- mum illud; don n niInSIS, nOVTO o geor àri sonci rovira quancus nempe motus fuit, tantum tempus videtur exticisse; neque quum tancum tempus dicimus, aliud conluerimus incelligere, quam tantum motum intercedere poruisse, cujus scilicet extensioni continuo Tuccelux rerum permanentiam imaginamur coexrendi. C xeterum quia tempus alreo semper aequali, non per vices nunc legnius, tunc raxi- dius praecerlabi concipimus (admissa siquidem illa disparieare nullam Onino computationem, aut dimentionem aditteret) non ideo mo- ens omnis xeque determinandx dignoscendx que temporis quanticari censeatur accommodatus, at is praesertim qui summé simplex e uni- Formis equabili semper tenore procreditur; mobili parem ubique vim retinente, perque medium unitorme delato. Ouare tempori de- terminando cale quiddam mobile deligendum est, quod Calrem quoad motus lui periodos aequalem constancer impetum serrat, de per xqua- le spatium decurrit. Ee ad communem quidem ulum accipiendus est ejusmodismocus praecipue notabilis, in promprucunctis obvius, ee Tensus omnium incurrens, qualis est motus srderum, imprimis solis e Lnnae, miritice sibi per omnia constans, _ Orbi TerPANUIM CON- spicuus; qui proinde nedum communi gentis humanx suttragio de pucacus, ac divino Creatoris consilio aptus natus est huic ului; a quo nempe pronunciacum legimus: Fiant luminaris in firmamentol ali es dividant diem ac noctem, e sint insigna, e tempora, s dies, annos. Ac quomodo, dices, cognolcetur agnabili soiem moruferri– unum puta diem, ant annum alieri peniens exaeqnari, vel aqui remporaneum esse ? Respondeonon aliter hoc (excipiendo quod a di- vino restimonio colligatur) nobis innorelcere, quam cum aliis aequa- libus moribus ipsum solis motum contendendo. Si nempe deprehen- datur Colis motus inhorolosio solari (quod spaciorum à sole in circulis aequacori parallelis percursorum pene cerro ac exquitiré quantitates indicat) ebys. Ir. 26. eBtc L.. 240