# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/797486364:0089
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/797486364:0089?run=74
# Title: Christophori Besoldi, IC. Et Antecessoris Tübingensis, Dissertatio Politico-Iuridica, De Maiestate In Genere: eiusque Iuribus specialibus (shelfmarks Leibn. Marg. 0,1, Stück 3; ZEN Leibn. Marg. 0,1)
# Folio 87, page id 797486364:0089
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=797486364&page=89
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/797486364/jpgs/default/00000089.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

lt
De Majestare in cenere.
hant in Elriam (cum ejus subdicus fueric) verim Coli Deopeccalle, HOM
Tolum dicit Oorenus lib. 3. Epigrammat. , 1.
Subdirus inlexem peccat, recemque Deungue
Rex peccat soli (Rex quianempe, Deo.
Sed dehocidem dicunt, (ac meo quidem Censir) admodum inconsidera
te ex lanctis Pacribus nonnulli (quorum alias neglirentiam lequ malo,
quans diligentiam quorundam sciolorum obscuranr) idque etiam pla-
cet euning. Arnilaeo;lib. 1. de jure majestat. Cap. 3. num. 3. SIC B. AmbrO-
Cius, in Apolos. David, cap 4.  10. Deccarit David, inquie, quod Tolene
reges; ledpaenitentiam selsic, Revic, ingemuie, quod non lolenereses
Ouod erubescunttacere privati rex non erubuit conticeri. Ouitenen.
tur lesibusi audent luum necare peccatum, dedignantur rogare indul
senciam quam perebat, qui nullis cenebatur le sibustrumanis. I ex uti
que crat, nullisipse lesibus cenebatur; quia liberi sune reres dvincutis
delictorum. Neque enim ullis adpaenam vocantue lesibus, tuciimpe
riipoteltate. Flomini ergo non peccarie, cui non tenebatur obnoxius.
In cundemque sen lum allesantur etiam in aurei catena, in50. Davidi-
COsP Calmos, Crrillus ac Didymus quoque. Consentir Anconius AgcL
lius, ex congregatione Clericorum regularium Epilcopus AcernenlISy
in libro qui inscrireus est, Commentari m Pfalmos, es in diviniofficiican-
tica, impresi Roma ex Typocraphia Vatisana, Anno 1606. Pa~. 236. ad
Psalm 50. Tibr soli peccavi. Ouia cum resid dignitate ac poceltate cxete-
rispraectem omnibus, e nullifactorum meorum rationem roddere de-
beam, cuo solius judicio subjectus lum, teoue Tolum judicem habeo. IEa
quelquidpeccavi, Tibi solipeccari, tuus reus Tum, à ce lolo aut damna-
dusaucabolvendus. Aeverosignis ex Fundamentis Adei Chriltiana,
hrancrem dijudicare velit; aliteream le habere comperietur. Princepo
Chriltianus, a que proximum diligere debet, ac vilissimus quisque sub-
dicorum, (i velit else Chrictianus: hoclineelient, eror proximum pec-
cat, cui debet charitarem. Jurinacurali, Princeps ue homo est obstri
etus; quod docuijam supra. Idque internos quandam instituit coena-
tionem; de consequenter; hominem homininocere, netas est, l. 3. de ju-
sit. es jur. Duod liquisFaciat, debitum certereciprocum violatur, dt
impingitur in jus illudnaturxe. Neque conclulio concludens est: Prin-
ceps a subdiris puniri nequir. Ersdillosinjulte ofendens, in eoshauE
Deccat. Diverla namque lunc, injuriam pati, ec eam vindicare polle: Bec
CAnecese, uE hoc Sublaco, il lud auteratur. Sic namque hilius punire ne-
quic Parrem; de tamen non perperam dici potest, pacrem in tilium deli-
quille. Sicque Saul pecearit in Gibeonitas, de Fueruntii expiandilan-
uine posterorum haulis, 2. Samtel. 21. pers. 3. Sic Phalao, dicic Moli ac.
que