# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/797486364:0167 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/797486364:0167?run=74 # Title: Christophori Besoldi, IC. Et Antecessoris Tübingensis, Dissertatio Politico-Iuridica, De Maiestate In Genere: eiusque Iuribus specialibus (shelfmarks Leibn. Marg. 0,1, Stück 3; ZEN Leibn. Marg. 0,1) # Folio 165, page id 797486364:0167 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=797486364&page=167 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/797486364/jpgs/default/00000167.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. De Turibus Majestaris. VITI. Vicissim, ut nemo ei, penes quem estmajeltas, praescribit leges; ita de ejusdem sentencia, non judicat alius ullus. Bodinusdere- publ. caP. 10. num. 160. PeEr. GrerOT. ThololanUS, 9. de republic. Cap. 1. num. : 8. C lapar. 1. Cap. 19. Johann. Camman. disputar. 6. th. 66. 85 73. Festulcum esse, aic Ilpianus, illud monere; a Principe non appellari. l. 1. 5. 1. f. a quib. appell. non licer. F50, tractar. de appellat. cap. 2. ab inirio. ni(I forte a male informato, ad eundem melius informandum. Tohann. Dauch. Junior. disput. quae lib. 2. Tures public. Hanoviae editi, inserra, quaest. 2. ec Dux Innaburox, in scripro, denuperh controverlia, quae iplius Celhcudini cum Hlamburcesibus intercessiF, fol.7. Aliter Cipiovocatio instiruatur, puca (i d Calliarum Rege provocetur ad Papam, vel impe- ratorem, crimen contrahicurmajectaris. Papon. lib. 22. tir. L. arrest. 2. UE e monui luped. YZ. Nectantum ab ejus judicio non provocatur; verum e isita judicem dare porest,ne ab eo appelletur; sed remora appellatione, sen- cencia executionimandetur, l. 1. 5 4. f. à quib. appell. non licet. Lancel- LOc. T. Cap. 1. 5. 4. fol. 429. Dn. ANCOM. W inceruS, in Assessore part. I. Cap. 4. num. 54. F∞0, tractat. de appellat. Cap. 2. sect. 18. fol. 67. Rodolphinus, de Ducibus, num. 209. Judicibusita datis, Tumma exedeia, d extremarum appellationum consistoria aequipatantur: Berterius, 1. Pirhan. 17. F50, d. tractat. de appellat. Cap. 2. section. 21. Xx ii etiam Status, qui circa appella- tiones sunt privilegiati. Si enimmajeltas, Cumma imperii e jurisdictio. nis estadministraserus quoqueerit constituere summum institiae tribu- nal, sententia que extrema. Lt hocincatu, is curjus line appellatione judicandi est datum, vice populi (indemocratia) vel Princivis, (in Mo- narchicostatu) sententiam protert: contra quam eriam P’rincepsin in- ceorum rellicuere potelt. l. 18. 5. 2. deminor. l. 3. C. si advers. rem iudic. Serriper quoque jus supplicandi, illalum sibi re lerrat majectas: cum ea Sc Cummus, ut dictum est, judex; at que omnes conquerentes, humanica tis ex julticia ineuiru debeat audire. l. 6. f L. ad ducis. C. de appellat. C30, dict. tractat. Cap. 2. subnum. 8. fol. 65. vide Coler. de Imp. Rom. 1h. 21. SIC- que intelliso, quodnonnulli provocattonem extremam, de jus auvertus Tententias relticuendi non adlcribune majestari. Dn. Clucen paradox. 12. e7 seq. Sedtamen jus, calem judicem dare, ee proprio jure non admit. cere provocationem, huc omnino spectat. X. Ueidem in propria judicare potelt cansa: (de alio enim judi- care, estactus jurisdictionalis, quem nemoinmajeltate praepollentem exercere porelt.) l.3. de his quae in testament. delent. l. 41. de hered instit. 5. fin. in fen. instit. de vulgar substirur. Lancellor. Conrad. 1. ca p. 1. 5. 4. fol. 375. Frencacinq. variar. resolut. lib. 2. Fit. de judic. resolut. 5. à princir. Bernard. 165