# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/797496297:0165
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/797496297:0165?run=74
# Title: Christophori Besoldi IC. Discursus Politici (shelfmarks Leibn. Marg. 0,1, Stück 2; ZEN Leibn. Marg. 0,1)
# Folio 161, page id 797496297:0165
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=797496297&page=165
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/797496297/jpgs/default/00000165.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Imperioque immediate subjecto
elam, e diu, vicenis amnis, _c. vid. Cluver. Germ. antiq. lib. 1 cap. 2. 4. fol.
204. Cleriusque hujus moris, reltioia apud nostrates lat conspicuar
remansisle peto. Repariter ut in Callis olim Equices Coli, ica d 21-
cealiquor ecula, in Cermanis nemo fere nisi Nobiles; corume mi
nistri milicabant: omnis exercitus Equitatu foloconstabat; indegiie
Nobitium ordos fere no aliceradhue, ils Dic icerset aeses indigitatur.
Polias Noiden, tractat destat. Nobil. Cap. 2 num1 68. ec. Icidem, quem-
admodum Cacris ordinibus addicti, apud Gallos quondam carienm-
modo Nobileserant: (ic _ Epilcopatusprope omnes, ac monasteria
complura nennisi Nobilibus e generosis destinacainveniuntur.
2. Sed ad iplam Germaniam nostram, propius accedamus. Inibi Clureriur
quid suorempore tuerit inusu, quam distinctissime Pacieustradic, cu Germania
ait: Liberti non mulcum supta serros lune; raro aliquod momencum anig. lib: 1.
in domo,nunquam in ciricate: exceptis duntaxatiis sencibus, qux  c. 5. Laac
in Pontanus
reonantur; ibi enim d supra ingenuos, d super nobilesadscendunt. Orof Er a
Pacito consentiens sere est, inserioris quamris evi seriptor, Adamus cicar. 1. 6.
Bremensis, de Saxonibus ita dicens: Onatuor differentiis gensilla, c. 15 Lin-
consistic; Nobilium sciticet, de Liberorum, et Libertorum, atque denbrcs.
 in cssat.
Serrorum. Aevero idnon modo de una Saxonum natione cstin,. Verb. da
cellicendum; led de univerla Germanorum gente: cuncta ereni Longnso
gux Facitus universis cribuit Cermanis; Adtamus, eiildem penc
verbis, unis saxonibus adscribit. Sed parilia fere de Saxonibus, d 
Flucbadus Abbas Flnonensis tradie, in vita B. Lebvini: Frac gens
Saxonumsaie, sicuenunc ulq; contistie, ordine tripartico divilaz lunt
enim ibis qui illorum lingua cdlingi. lune qui Frilingi, Tunt qui Lasi n
rocantur. Ouod Latinalinoua, obiles, Ingenuos, atque serviles (0- s0
nat. Eadem plane que semina habet Nichardus, Hist Francor. lib 4. 1o
Equidem hi duo male creis tantum ordines Facere videri pollent; cu
Terrorum ordinem omictane: Pednempe id tc, quia Liberti non mul-
tum Supra servoserant; ut Pacitus actectatur. Fuisse autem alias coru
Satum a Cerris distinctum, praeter Paciti Adamiqi Adem, L eges quo-
que prilcx Bajurariorum actestantur: in quibus lesimus; Manumil-
Las quam Frilazin vocant. Ec alia similia Lindenbrogius tiabet, in
GloPar. verb. Frilazin. vid. omnino Reinerum Reineccium, ad AnO-
nymumiioeram de restis Caroli Magni. libr. 4. fol. 59. b. e scq. AdamuIS n
quoque Bremenlis, superioribus haec continuo subncctic: Ft id Lexi- n
bus trmacum est, uenulla pars in copulandis conjuriis, proprix (Or- 3
tisterminostransferat; sed nobilisnobilem ducat uxorem, e libet,
liberam, libertus conjusatur liberta, di serrusancilla. Si vero quis-
quam horum sibinon congruentem, e geneie praestantiorem duxe-
X 2