# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/797496297:0223 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/797496297:0223?run=74 # Title: Christophori Besoldi IC. Discursus Politici (shelfmarks Leibn. Marg. 0,1, Stück 2; ZEN Leibn. Marg. 0,1) # Folio 219, page id 797496297:0223 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=797496297&page=223 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/797496297/jpgs/default/00000223.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. et Alet de Rerumpubl. inter se comparatione. 29 Familiarem Ceu domesticam instituere jussic. Plutarchus, in Tycurgo (5.) Accedic natura rulgi, non ad serranda, led ad curbanda omniar consilia Cua plerunque dirigens. Consilium non est in vulgo, HOn PaL tionon discrimen, non diligentia; quae omnia Colliciex adminiltra tioni contraria exictunt. Semper Marcus Cicero, quae populustecies Perenda non laudanda esse dicebat: aut humiliter serrit, aut superbo dominatur. Scite Seneca: quae cgo Ccio, non probat povulu:squae pro- bacpopulusegonelcio, ac. vide Fberhardum à Wcitie, intract. de prarosariv. succesion. mihi D. 7. ex6. Pierre Charron, de la sacesse, libr. T. cap. 52. Populum decipere inproclisi est, palpoque obcrulo, rapiturim direrla. Apud Aristophanem, in Egnitibus, Act. 3. Scen. 2. C ROruSi Oimperium quihabes Pulerum. re homines pople Cunctimetuunt, velut rirum urbe tyrannum haso at tu facile potes Falli facile capi, Palpumque sinistibe Obtrudier orehias; Cum quis loquitur, procul Sed corpore abestmens. Populusraro libertatem ferre potest. Sicque CaeParem abhorrne ri- vum: Suetonius, invita cap. 8. Occilum impotenter luxit. Sueconius ibidem cap. 84. 8 seq. (6.) Flaud catio Imperii bene constat, nisi uni. reddatur. Pvided in Monarchia tacilior estratio imperandi, magisqu ordinata, cum nempe ibi omnia reterantur ad unum, qui plures sibi invicem hiabet subordinatos. Ac ita commodissime asséquitur (uum proprium tinem Monarchia inde que potentisimae Respublicae NO- marchicae fuecune, ac etiam diuri ime durarerunt. Fx quo etiam pre- carium, e multis exceptionibus limicatum Imperium nonnullis mi- nime arridet. Sic que apud Curtium, Alexander Maonus inquit: MOri praectat, quam Imperatorem precarid elle. (7.) Monarchia Nobilitatii est optanda, contra oppressionem e insolentiam plebis: Boccalinin centur. 2 ras sua rl. 25. dc eadem etiam euetur plebem contra impoten res, luagne Nobilitate Suverbientes. (8) Libertatem Respablicaprae eondit. Led Ces sper in Imperio omnis plurima pars serrit: ac ae que paur peribus male cst, in Democratias ac in Dominatu. Ft populi, qui nemi nijus regnandi contulerunt, licet abtiorreant ab omni nomine serviu cucis; Cyneeram tamen non habent libertacem: ut in Pcome Animet m, cap. dh. a prinsip. Barclainsidocec.