# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/797496297:0227 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/797496297:0227?run=74 # Title: Christophori Besoldi IC. Discursus Politici (shelfmarks Leibn. Marg. 0,1, Stück 2; ZEN Leibn. Marg. 0,1) # Folio 223, page id 797496297:0227 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=797496297&page=227 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/797496297/jpgs/default/00000227.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ue de Rerumpubl. inter sese comparatione. 223 manu Midianitarum. Respondit eis Gidhon: non habebo. cgo domi- nium in vos, sehora habiturus est dominium in ros. Judicum, cap. 8. vers. 23. Ac cum Regemiidem, popularis, ae qualibisque Imperii per exelis pecerent à Schimuele dixit Jehora: Non ce spreverune Tolum, sed me lprererut,ne luperrosresne. libr. L. samuel. c. 8. vers. 7 Sicg; libertas placet Deo; cuisiple eadem Reipublicae Formi oubernarerit populu luum: Fuericg; indignatus, quod petierunt Rogem, qui esset ipsis inctar Dei: r. Samuel. 6. 12. vers. 12. Quod e ipsi Ilraelieae posteaagnoverut. Sa- muel. dict. Cap. 12. vers. 17. 8 19. Cui fere consonum est, quod Aristote- les dicit, libr. 3. politicor. cap. 21. Legem qui imperare jubet, is Deum e Legem jubet impetare; qui vero hominem, beluam adjungit. Nagis Cane ridetur naturale, si populus Legibus à selatis, de quali communi spontione obligetur: l. 1. C5 2. f. de Lesib. quam ( Dro Legehabeatur Principis roluntas, 5. seder quod Principiplacuit, lnstit. dejur. natur. set. es cir. Ec meliis Feliciusque lonse, populus ICraeliticus guDer- natus Fuit, sub Deo e Leribus ejus; quam sib Reoibus factum Fuic: nullus etenim Dei Propheta durance libertate pullatus, nec ver- b0quidem laelus estun quam; utnotat Molinaeus, de Monar. Francor. num. 83. Fc quoque DeusImmortalis, non charitate, aut R cipublicae cura raporium Sacili dedisseridetur: Sed quoniam arrozantiam, La- vitiam que introspexerat ejuldem; sloriam Samueli quaesirisse rvide- cur, deterrimacomparatione:ur scilicet desiderabilior ille quandoque Foret obtalem (uccesorem. vide Petrum Cunceum, libr. I. de Republ. Tudaorum, cap. 14. ubi etiam docet, cur ludaei peccarine, peten 10 R e- rem, quod tamen iplis Molaica lex permittebat. - vide etiam Ware- mundum de Fhrenbers, in verisimilib. de subsid. cap. 2. a princip. (9) Mo- narcha graricerlicet, modo non contra Scatum delinquat, à poena cenletur immunis: Singularegne jus lcoiu esle fertur, in Impimitate delicti con siltens. Onisnamque Daridem, nisi Deus de adulterio, ho- micidioque Clrixe, acculavit. quorum eam en crimen urrumque, ipla in dirina lese, asperrim: subpoenaprohibicum Fuit. Frgo dum a nemi- nepunicipocest Princexs; impune blasphemat, scortatur, _c. NTon au- tem placet Deo, ullum ejulmodi delictorum, etiam in Imperiohocce rerrectri, impunicum manere. In Polrarchicovero, d pexecipue in po pulari stacu (ubi omnium in singulos est porestas, de lubjectio sinou- lorum erga omnes poena promeriex luberahicurnemo. Acvicistim Princeps, qudim muleos hrac rarione corrumpie suo exemplo: quo quippe Ferenil aliud concagiolum magis existit; ut alibi dixi. (10.) Cu populus, qui imoribus est corruptis, e xqualicas ubinon elucetinco- lacum, ad bonum publicum cen densiminime capax sic libertatis: asse.