# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/797703292:0018 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/797703292:0018?run=74 # Title: [De Praemiis Dissertatio] De Præmiis Dissertatio (shelfmarks Leibn. Marg. 0,1, Stück 12; ZEN Leibn. Marg. 0,1) # Folio 14, page id 797703292:0018 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=797703292&page=18 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/797703292/jpgs/default/00000018.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Disfertationis esse, docent Dd. alles i à Barone Enenck. d. tract. de priv. Turis Ciril. libr. 2 Cap. 8. n. 2. quem eund. V. lib. eod. 6. 5. n. 32. 8 seqq. Ut es cap. b. num. 44. 856. LaC.. que deprivilesiispramiilococonceltis, proinstituri ratione brevicer di- cta lutheianE. 3T. Segnitur Nobilicas, Praemium ec ipla, ac singu- lare eorum clecus, quosluajam antCCOFOHAVIEVIETIS. ArS. L. un. C. de Metro- poli Berye. lib. II. Tosias Nolcen, de Statu Tobil. Civ. multiius a erudirione referto, (qui insercuses t, vol. 4 disput. Basil.) cap. 7. thes.57. Ourmris enim illa, vel natura iis, queismelioreluto, Einxit pracordia Lican, inelle, Factoqueho- minis alius, nec darinec adimi polle, videatur; quod Canonilx conten- AIInE ad cnos qui. Dist. 40. e cap. pen. de praebendis, per illostext ubi etiam se- Quentesannorant veruS, Nobilitas hominis mens est, Deitatisimaeo, Nobilitas hominis, virturum claro propaco, Tobiliras hominis, humilem relevare iacentem, Nebilitas hominis, nisi curpianulla putare, Nodilitas hominis, naturae iura tenere. 32. In guameandem sententiam Frequentibus ennerotis, non Ju- risEaltem notri Interpp. complures, Led de Theoloor, Poctx ac Philolo- phi, inter quos, Diogenes quinam hominum Nobilissimi ellent interro- gatur: Contempioresrespondit opum, glorix, voluptaris de vita; contra- riorum reio, (cil. poupertatis, ionominia, laborisd mortis victores: ple- rigne autem omnes, (plencidum de Nohilem elticerelolere, non majorum Plobilitarem, Ced animi rirtucem, conscanter aftirmarunc. Virtus enim per Penobilicat: dE Tota licet vereres exornent undique cera Atria; Nobilitas sola est at que unica virtus. Pexerinentia autem rirturis a Numine Dirino, non ab hominis arbitrio deCcendic. Arridettamen Baldi doctrina, in l. Nobiliores: in fin. C. de commert. es Mercat. EIbi Nobilem tribus dicimodis, rradic. Primo, Genere, et ita (in- quic) vulouseccipic. Secundo; Vircute, X ita Philoloxhusaccipit. Tertio, ueroqua; a ilta elt, dit, perfecta Nobiliras, Scilicet generolicas animi, ma. onicudine decorata. Papon. liv. 5. Arresc. 59. p. 287. 33. Ec lene gemminam guod li Probilicatis Cirilisoriginem, Enem unicum, ex rectam denique spectare vetimusrationem, rix ellurbrerihac meliorem eiadpropriare queamus detinicionem. Deprimordio C irita- is verbataciens Liris, Lucumon, inquic, de eiusuxor T’anaquile, Romam migrandiconsilium Cumplecune, quodibiommis cepentind atque ex vic- mte NOBTLIT, 25. Juvenat. Sa 0+s. lib. L