# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/797708286:0032
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/797708286:0032?run=74
# Title: Consideratio Legis Et Sectae Saracenorum (shelfmarks Leibn. Marg. 0,1, Stück 6; ZEN Leibn. Marg. 0,1)
# Folio 28, page id 797708286:0032
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=797708286&page=32
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/797708286/jpgs/default/00000032.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
# Lines: 35 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

28.
partem absumet, es a vermibus ac lumbricis corrosum in
pluverem redibit.
73. Sapiens quidem fundum vendiderat 80000.
aureis denariis; cumque ei amici suaderent; ut partem il-
lius pecuniae thesaurum liberis reconderet, dixit: Reponam
hunc thesaurum universum apud Creatorem, liberis au
tem meis relinquam prothesauro ipsum Creatorem. Quod
cum dixisset, erocavit omnia pauperibus.
74. Interrogatus idem, quis felicissime necotiaretur?
Is, inquit, qui vendit bona peritura, hoc animo ut sibi
comparet stabilia es duratura
75. Principium luctus, est diligere mundum.
76. Cum ob calamitatem publicam, Cives cujusdam
oppidi in luctu essent; sapiens noster, quasinibil ad se per-
tineret illa calamitas, non admodum afficiebatur. Ibi
Cives quaerere ex eo, cur non esset tristis cum aliis? Ouia
inquit, si haec in somnio viderem experrectus non trista-
rer: Ita nec nunc tristis esse possum; cum sciam mundum
istum universum, nihil aliud esse quam somnium; quod
abit, quoties home expersiscitur.
77. Oui potest dulcis esse vit a ei, qui novit Deum judi-
caturum, nos de opere tam bono quammalo; ac redditu-
num unicuique secundum facta sua?
78. Rocatus ille, quis longum dolorem sustineret? Is
inquit, qui Deo diffisus, in perpetua sollicitudine est devi-
etu; cujus dolor sine fine est, es labor sine quiete: dumnon
contentus sorte fua, id concupiscit; quod Creator aliis lar-
situs est.
79. Ne aliorum vitia patefacito, ne Deus tua pate-
faciat.
80. Ipsum numensilentio es consensu optime coli, as-
severabat ille sape jam laudatus.
Denique ex Clenar di Epistolar lib. L. _ hoc in Sa-
TaCO.