# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/798278285:0011 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/798278285:0011?run=74 # Title: Dissertatio Logica De Imperfectione Sermonis Humani (shelfmarks Leibn. Marg. 41, Stück 19; ZEN Leibn. Marg. 41) # Folio 5, page id 798278285:0011 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=798278285&page=11 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/798278285/jpgs/default/00000011.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine # Lines: 33 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. (5) e rem ad denotandam figuram cribus lineis constantem, que hominem dicere velim, quem communi ulurocamus equum. Ne Scilicet subudia humanae socictatis conrellantur, nomi- numque protinus confundatur significatio, in his ad com munem consuetudinem respiciendum est. S. XII. Sed usus communis incerta (aepe est ac FaIIaZ emendutae locutionis norma, neque nos ab errandipericulo prorsus immunes praestat. Nempe dum indazamus, quo Tensu rocabula ab aliis soleant accipi, ad sinoulorum notiones dereniendum est, quae, prour intra dicetur, mirum inmo- dum variane. Vulous rarium est scmutabile, obscuras ple- rumque foret ideas e aretis limitibus inclusas. Qui do. etrina animum excolune, latius patentes quidem nanci scuntur ideaset magis claras, quae camen eo ipso a vulsa. ribus mulcum discrepant. Atque hae quoque doctorum ideae, pro divertis Audiis, prosedulicare rel comnolentia in rebus examinandis, dirersae (int, ut adeo difficile sit deter- minare; quoc ex quaenam praecile ideae voci alicui ex utu communi sini. annectenda. S. XIII. Curea admodum vocum usu receptarum est suppellex, ec contra cogitationes nostrae id innumera se- se extendunt, tieri eroo non potest, quin voces eadem ab iisdem laepe in sensu dispari odhibeantur. Sollicico tamen ab inricem secernenda sunt, qua aequivocatione loboront. Sunt enim; qua res denotomenulla rarione inter seCOnMOXAS neque unquom contulas in hominum animis; in quibussa- nae mentis hominem labi rix concingit. Asterilini incaelo v. 8. Caris, urta, draco ec. nullam connexionem habene cum animalibus cerrestribus, qua eodem nomine indioita mus, adeoque non tam Facilo ex cimilicudine nominis me d evenda