# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/798278285:0015 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/798278285:0015?run=74 # Title: Dissertatio Logica De Imperfectione Sermonis Humani (shelfmarks Leibn. Marg. 41, Stück 19; ZEN Leibn. Marg. 41) # Folio 9, page id 798278285:0015 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=798278285&page=15 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/798278285/jpgs/default/00000015.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. (9) corporis dispolitione, ut si orgona crescont, vel dissolvantur, ipla quoque onima vis vel acuatur, vel obcundatur. In Dueris certe _ jurenibus crescit ingenii acumen, in viris vixet, in senibus denigue debilitatur _ deficit. Ouin ex- iam mens funetiones suns exercere nequit, si cerebrum morbo laboret, in cbriecace curbatur, in demencia aberrai, in deliguio ris animae pene exstinsuitur. S. XXI. Cum ergo tor in hominum corporibussine dissentiones, acque hinc animorum visor in opcrationibus suis discrepet, cuto colligimus, diversos bomines unius ejus- demque rei ideas habere plerumque diversissimas. Ec quemac modum corpus nostrum perpetuis mucationibus obnoxi um est, in iisdem hominibuseciomidex, maxime pro aeta- eis diserimine multum variant, et quas jurenes hrabuimus, eas provectiori aecace vel rejicimus, vel emendamus ee am- pliores reddimus. Quod ut clarius finc, de ideis tam sim- plicibus guam compleris nonnulla addemus. O. XXII. Vulgocredimus, in ideis simplicibus, quae diltinori e seorum incellioi pollunt, quales sunt senlationes Colorum, lonorum, voluptatis, doloris, homines convenire, cumomnes uno ore, idem c. c. album vel rubrum pronen- cient. Fccertum est, in his incellisendis non tontam diri difricultatem, quanta deprehenditur in ideis complexis, qua ex pluribus simplicibus conslatae sunt. Nihilominus tamen cum detiniri nequeorit, ea quae sentimus, dubium est, on alii eodem prorsusmodo, quonos, iis afficiantur. Consensio in nomine nue Conoidnon probat. D. XXIII. Proorganorum scilicet diverBente, c. C. Ocu- lorum, diverlas colorum ideas oririnecesse est, non secus ac pxolucis copia iidem rariane, 2deo ur, quae huc sencit, dum plumbum