# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/798280190:0013
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/798280190:0013?run=74
# Title: [Iusti Christoph. Böhmer Polit. Et Eloqu. Prof. Programma Disputationibus XII Pufendorfianis Ab Io. Christoph. Leonhard Gera-Varisco Respondente In Iis Perpetuo Publice Instituendis Praemissum] Ivsti Christoph. Böhmer Polit. Et Eloqv. Prof. Programma Dispvtationibvs XII Pvfendorfianis Ab Io. Christoph. Leonhard Gera-Varisco Respondente In Iis Perpetvo Pvblice Institvendis Praemissvm (shelfmarks Leibn. Marg. 41, Stück 3; ZEN Leibn. Marg. 41)
# Folio - , page id 798280190:0013
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=798280190&page=13
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/798280190/jpgs/default/00000013.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

strationem a naturali ratione non suppeditari; sufficeret tamen prudenti, saltem
magnum pondus habere arcumenta, et sem bonis melioris vita eximiam dare,
instum vero improbis metum futura grauissima peena incutere. Insentis enim
mali etiam non magna timendi ratio, ne dicam magna verisimilitudo curam
canendi excitare debet. Neque aut consensus omnium pane centium, an
insicum desiderium immortalicatis serni possunt. Sed firmum argumentum
et obnium omnibus (ut cerera nunc praeteream subtiliora) prabet ipsa divini
Numinis aenitio, quam recte admittit auctor; et inter ipsa iuris natura funda-
menta merito collocat. Neque enim dubitari potest. rectorem universi sa-
pientissimum eundem que potentissimum, bonis pramia malis poenas destinasse,
et exsequi destinata in futura vita, quando in hac praesente pleraque impunita
impensacaque transmitti constat. Iiaque negligere hic futura vita curam,
quae cum pronidentia divina inseparabiliter connexa est, et contentum esse in-
feriore quodam iuris natura gradu, qui eriam apud atheum valere possit (de
quo alias dixi) est scientiam pulcherrima sui parte multare, et multa huius quo-
que vitae officia tollere. Cur enim aliquis pro caritatibus, pro parria, pro re
publica, pro recto et insto, discrimen fortunarum, dienitatum, vitaeque ipsius
subeat, si eversis aliorum rebus ipse consulere sibi, et in honore atque opulentia
vitam ducere possit. Nam uni nominis immorialitati famaque posthume, id
est rumoribus, unde nihil ad nos perveniat, vera ac solida bona posthaberes
quid aliud quam splendida scultitia fuerit? Sublimior est pleniorque disciplina
uris natura exposita secundum disciplinam Christianorum (de qua Praschius)
immo verorum philosophorum, quam ut omnia praesentis vitae commodis metia-
eur. Ouin amplius, nisi quis ita natus institutusue sit. ut insignem in virrule
voluprarem, in vitiis molestiam inveniat (quod non est cniusnis) nulla ratione
amagno scelere deterrebitur, quo incentia bona impune sibi parare possit.
Sit spes fallendi, miscebit sacra profanis.
Ac divinam vindictam in fucuram usque vitam productam nemo fallet:; eaque
firma ratio est, qua homines omnem iuris oblicationem in factum traduci debe-
re intellieant, si sibi ipsis consulere velint.
Traque neque illud admitendum est, quod insinvat auctor, quae intra pe-
Atus latitant, nec foris prorumpunt, ad ius natura non pertinere; qu’a ratione
ex mutilato Anc iuris natura, etiam obiectu ejus nimis contrahi manife-
stum est. Ouum enim sub exitum 5. 8. dixisset, iuris naturalis scira ad Fo-
rum dumcaxac humanum adapeari, quod rlera hanc ritam le non ex
cendae, mox subiicit P. 9. torum humanum circa externas tantum
homiris actiones occupari: ad ea autem, quae intra pectus latitant,
meo aliquem eAC CluM aUC IIBaUM LOraS PIOdUCUME, nOn PenCtaq
RegUC