# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/798280190:0018
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/798280190:0018?run=74
# Title: [Iusti Christoph. Böhmer Polit. Et Eloqu. Prof. Programma Disputationibus XII Pufendorfianis Ab Io. Christoph. Leonhard Gera-Varisco Respondente In Iis Perpetuo Publice Instituendis Praemissum] Ivsti Christoph. Böhmer Polit. Et Eloqv. Prof. Programma Dispvtationibvs XII Pvfendorfianis Ab Io. Christoph. Leonhard Gera-Varisco Respondente In Iis Perpetvo Pvblice Institvendis Praemissvm (shelfmarks Leibn. Marg. 41, Stück 3; ZEN Leibn. Marg. 41)
# Folio - , page id 798280190:0018
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=798280190&page=18
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/798280190/jpgs/default/00000018.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

mox lib. 1. c. 2. 9. 5. ad laveriorem constimendum requiri ai, non tantum
oevires cocendi habeat, sed etiam vi iuctas habeat caussas vindicandi sibi in
mepotestarem. Ergo institia caussa ipso superiore anterior est, contra quam ad
Generabatur. Nempe si ad iuris originem opus est luperiore; et rursus ad
Cuperiorem constitmendum caussis opus est iure subnixis; circulus orietur,
quonullus umquam manifestior fuit. Vnde enim constabit, instas esse caussas
si nullus adhuc superior exstat ? a quo solo (scilicet) ius proficisci porest. Mi-
runt esset. virum acurum secum adeo puenare potuisse, nisi sciremus facile
enenire paradoxa tuentibus, vt praenalente sensu communi sui doematis oblini-
scantur. Ipsa auctoris verba exhiberi inter est, ne quid imponi videatur: InErO.
ducicur obligatio in animum hominis proprio a superiore, id cA,
tali, cui non Tolum rires sune malum aliguod repraelentandi Contra
nitentibus, sed etiam iustae l’ant causse, quare poltulare qucaE, CX suO
arbierio roluntatis noltrae libertatem circumscribi. Talia enim voi
in aliquo fuerint, postquam quid relic, significauie, necesse est in ani.
mohominis oriri metum reuerentia temperatum. ... Oui vero nuI.
lam rationem allesare nouie, quare mihi invico oblisationem relit
impinoere praeter lolas vires; is terrere quidem me pocest, ve cuiran
domaiori malo ipsi tanrisper parere latius dueam, sed eo metu
remoco, nihil amplius obstat, quo minus meo pocius, quam illius
arbitrio agam. Contra quirationes quidem habet, quare ego ipsi pare.
redebeam, a viribus tamen malum aliquod mihi imponendi delticui-
tur, ciusiussa impune a me possune negligi, ni pocentior aliquis hu-
ius auetoricarem proculcatam adsertum cat. Rationes autem quare quis
postulare queat, vi ab altero sibi obtemperetur, sunt: R ab isto in hunc in-
sionia quaedam bona sine profecta, s constiterit, tum et bene huic
velle, et rectius quam ipse ralet, eidem prospicere posse; simulque
S actu ilte huius directionem sibi rindicet, et denique, si quis vlero
alteri se Cubiecerit, et in iplius directionem consenserit. Tlactenns
auctor. Sed quibene haec examinanerit, satis animaduertet, nec sibi constare
auctorem, nec difficultari sarisfacere. Sane si néque conctio sine rationibus.
neque rationes citra vim sufficiunt; cur quaeso cessante vi, superstitibusque so-
lis rationibus, non redibo ad libertatem, quam dicor habuisse, quum nondum
admota vi solae rationes adessent: Ouod enim auctor ait, metu remoco ni-
hil amplius obstare, quominusmeo potius, quam alterius arbirrio agam
valebit, etiamsi rariones adsint. Ouod si vero rationes iam sola obstant, cur
non sola obstitere etiam anre metum: et quam quaso vim rationibus ulira se-
ipsum mecus dabit, quam sine rationibus non prastat sibi? An adfectns iste pa
rum