# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/798311886:0037
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/798311886:0037?run=74
# Title: [Johannis Conradi Kessleri Solmaeo-Brunsfelsensis, in aede Johannea mysteriorum divinorum interpretis Oratio, De Homicidarum Maxime Involuntariorum Poenis] Johannis Conradi Kessleri Solmæo-Brunsfelsensis, in æde Johannea mysteriorum divinorum interpretis Oratio, De Homicidarum Maxime Involuntariorum Poenis (shelfmarks Leibn. Marg. 41, Stück 12; ZEN Leibn. Marg. 41)
# Folio 33, page id 798311886:0037
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=798311886&page=37
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/798311886/jpgs/default/00000037.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
# Lines: 37 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

 (33) de
se major crescat e augeatur. Obserrare Vos atque lummo Au-
dio colere, cura mihi aeque labor erit perpetuus.
Crraculor mihi praecipue, Magnitice Corneli Hlalaee, quod in
eo Collegio in quo Tu inprimis tulsesi verlari mihi in posterum
liceat. Antehac cum ciris essem hujus Cormnalii, Pc ulus lum
Praceptore, atque grata adbue mente recolo, quod pectus meuni
Colidioris scientiae cognitione imbueris. Neque minus nunc Col-
lega Juus Te venerabor, quam hucusque feci priratus. Imocum
duplici munere nunc Tuus sim Collega, propius mitri licebit Puas
intueri atque admirasi rirtutes, atque duplici Te amore de oble.
quio venerari. Tu, quod tacis, dexteritate atque amore Tuome
lublerare acque prosequi persc.
Duid rero dulcius, quid exoptatius eronire mihi poterat,
maxime Venerande Vir, Maonesnabeli, quam Tibi propius jun
si3 Certo quod Ta Amico Puo Veteri, Claristimo ITalaeo Tuo,
Ore lacundo ex hac eadem cathedra dicebas, id cg0 Tibi, etli Orc
minus facundo, quodipse agnolco, animo certe non minus sin-
cero dico:
Dulce mihi Tecum vivere, dulce mori.
Cum Te primum audirem, tanta Pui admiratio animo injecta est
mneo, ut Caepe Tibi norior Reri, Teque Familiariter uti rocis o-
imnibus expetiverim. Pietas Jua, Prudicio rara, Cardor ille
plusquam Cermanus de antiqua Ades, ita me in amorem Tui ra-
Piebane, ut rota mea cacitus: Le celare amplius nequirerim. Ar
cebat ne quidem lape conscientia tenuitatis mex; verum ricit
Obstinatus anor. Aperui ergo Tibi: compos factus tum voci
mei, atque ex illo tempore lummo me lemper es prosequutus
amore; meque immerentem beneliciis plurimis affecisti. HTabes
me nunc Cottegam, quod scio Tibi gratissimum esse. Ouid re-
Itac, nili ut, quod adhuc fecicti, porro mihi currenti calcar ad-
das, meque meaque tavore Puo atque benerolentia FOreas.
Fgo omni oblequio illum Tuum tarorem nunquam cessabo de-
mereri.
Fosdenique. Viri plurimum Rererendi atque Claristimi
Alersi, Praecepcor quondam Venerande, Sagictaris compellandi
mitii